Τα (3)καλά, τα στραβά και τα παράλογα

Ποιος θάνατος "μετράει" περισσότερο;

2011-07-25T22:15:00.005+03:00

Αρκετή κουβέντα γίνεται τις μέρες αυτές για δύο τραγικά γεγονότα, τον θάνατο της ερμηνεύτριας και μουσικού Amy Winehouse (πιθανότατα από συνδυασμό ναρκωτικών και αλκοόλ) και της ομαδικής δολοφονίας 93 παιδιών σε κατασκήνωση της νεολαίας του Εργατικού (κυβερνητικού) κόμματος της Νορβηγίας από κάποιο Νορβηγό "Σταυροφόρο" (ο περαιτέρω ιδεολογικός προσδιορισμός του δεν έχει νόημα..). Αρκετά με τα εισαγωγικά.

Ας καταθέσω λοιπόν κι εγώ την άποψή μου:

Η Amy Winehouse, η "λευκή νέγρα", θα μείνει στην Ιστορία της Μουσικής για τις μοναδικές (αν και λίγες) ερμηνείες της. Το πρόβλημα της με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά είναι άλλο θέμα, ακόμα και αν από αυτά προήλθε ο θάνατός της. Το αν μόνο "φτιαγμένος" μπορείς να κανείς αριστουργήματα δεν ισχύει. Απλώς κάποιοι καλλιτέχνες φαίνεται να είναι άτομα με μεγάλες αδυναμίες και αστάθειες, πολλές φορές αυτοκαταστροφικοί. Δεν είναι όμως η πρώτη, ούτε και η τελευταία. Πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες χάσανε τον έλεγχο, την "επαφή" κι έφυγαν έτσι, τζάμπα.

Αυτό που κρατάω όμως, είναι ότι κατάφερε να δώσει το μουσικό της στίγμα. Είχε ήδη περάσει στην "αιωνιότητα" με τη δουλειά της, ενώ στα media με τις αδυναμίες της. Και γι' αυτό είναι μια μεγάλη απώλεια για την μουσική.

Στον αντίποδα έχουμε έναν "Σταυροφόρο" (που δεν ξέρω αν πρέπει να τον κρίνω ιδεολογικά, εγκληματολογικά ή ψυχιατρικά), ο οποίος πάει σε μια κατασκήνωση πολιτικής νεολαίας και αρχίζει να σκοτώνει.

Κάνοντας λίγο πολιτικάντικο μαύρο χιούμορ, κάνω κάποιους συνειρμούς.. Για να μην το αναλύω πολύ, προφανώς και θλίβομαι γι' αυτά τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Είναι δικιά τους απώλεια και μπορώ μόνο να τους συλλυπηθώ. Αυτό που κρατάω είναι ότι πέθαναν όπως έζησαν: σαν πρόβατα, επί σφαγή. Κι αυτοί κι όλες οι πολιτικές νεολαίες.

Περισσότερο πρέπει να μας απασχολήσουν οι "Σταυροφόροι". Ας τους ψάξουμε ανάμεσα μας και ας δούμε τι θα κάνουμε με δαύτους...

Να σε φτύνουν και να νομίζεις ότι βρέχει.. (Η Κερατέα, μάνα, φλέγεται..)

2011-04-01T01:32:00.004+03:00

Μετά από πολύ καιρό κάνω πίσω την πλάτη της «πολυθρόνας» του γραφείου, παίρνω το πληκτρολόγιο στα γόνατα και γράφω. Όλον αυτό τον καιρό δεν έπαψα να έχω λόγο να γράψω, έπαψα απλά να έχω όρεξη και διάθεση. Φταίνε και οι ψεκασμοί βλέπετε..

Τέλοσπάντων, τώρα ένιωσα έντονα την ανάγκη να γράψω και τώρα το κάνω. Φυσικά, η κρίση είναι το θέμα. Ίσως και ο πιθανός υποβιβασμός της ΑΕΛ, αλλά όλα στο πλαίσιο της κρίσης γίνονται..

Και καλά θα ήταν αυτή η κρίση να είναι η Κρίση η τελική, αλλά αυτή αργεί ακόμα (κατά τα λεγόμενα αγιορείτη μοναχού). Οπότε θα ασχοληθώ με την εδώ κρίση. Την οικονομική, την πολιτική, ή την κοινωνική όμως; Για να μην πω για την κρίση του ελληνικού ποδοσφαίρου. Πάλι ξεφεύγω…

«Η κρίση που διανύουμε, είναι πρωτίστως κοινωνική», είχα πει προ καιρού. Και ακόμα επιμένω να το υποστηρίζω. Λεφτά υπάρχουν. (Είχε δίκιο ο gap. Απλά αυτοί που του το έγραψαν, για άλλο λόγο το έκαναν.) Όπως είχα διαβάσει κάπου, ο τόπος αυτός έχει αναξιοποίητο κεφάλαιο. Και βρίσκεται στο ανθρώπινο δυναμικό του. Αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα. Άλλωστε καφέ δεν έχει μόνο στην Ασκληπιού. Δεν έχει παντού 4 ή 3,5 ευρώ. Έχει κι αλλού, με 2,5 και 2. Έχει και στα παγκάκια, με 1,5 και 1.

Εντάξει, υπάρχουν και άνθρωποι που ποντάρανε πολλά σε επαγγελματικούς χώρους, που όμως δε γινόταν να είναι πάντα σε άνθιση. Γι’ αυτούς φταίει απλά ο κακός Σ.Ε.Π. (Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός).

Είναι πολιτική η κρίση; Όχι. Οι πολιτικοί μας, πάντα ήταν εκτός πραγματικότητας. Στην καρακοσμάρα τους που λέμε.. Και πάντα είχαν αυλοκόλακες γύρω τους να φροντίζουν γι’ αυτό. Ζούσαν από αυτό.

Είναι καθημερινό το σκηνικό: τους φτύνουν κι αυτοί νομίζουν ότι βρέχει. Για όλα φταίνε οι συριζέοι και οι κουκουλοφόροι.

Γι’ αυτό όσοι υγιείς άνθρωποι κατά καιρούς μπαίνανε στην πολιτική, προερχόμενοι από την αγορά, από την πιάτσα, η ίδια η Πολιτική τους ξέρναγε.

Μπορεί και να μην λέω κάτι καινούργιο τελικά. Τα λέω όμως μπας και κάποιος δεν το έχει συνειδητοποιήσει. Γιατί πρώτα πρέπει να καταλάβεις ότι είσαι άρρωστος.

Χαίρομαι να βλέπω τους γονείς μας, (αφού κατέστρεψαν τη χώρα, ο καθένας όπως μπορούσε) απελπισμένους. Έχει πλάκα που τώρα άρχισαν να παίρνουν χαμπάρι τι έγινε.. (Θα μου πεις, δεν ξέραν;) Παραδέχονται πλέον τις μαλακίες που κάνανε όλα αυτά τα χρόνια. Που ψηφίζανε Νέα Δημοκρατία γιατί ήταν «της εκκλησίας», ή γιατί οι αντάρτες μας βίασαν τις κατσίκες, ή γιατί ο Λάκης είναι καλό παιδί και ο Τάκης δεν άφηνε κηδεία και μνημόσυνο. Ή γιατί ήτανε κατά δήλωση δεξιοί και πατριώτες. Και επειδή έτσι ήταν και το κόμμα.

Που ψηφίζανε ΠΑΣΟΚ γιατί ο Αντρέας με το ζιβάγκο, μίλαγε (και πήδαγε) ωραία. Γιατί έβαλε στο Δημόσιο τον δίχως στον ήλιο μοίρα αδερφό! Και τα έπαιρνε και καλά και χαλαρά. Γιατί ο ξάδερφος της νύφης του κουμπάρου τους έκανε εξορία και φυλακή στο νησί. Τη Γυάρο, τη Μακρόνησο, τη ..Σπιναλόγκα! Γιατί ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά. (…). Και ου το καθ’ εξής… Και τα λοιπά… Και τα λοιπά… Και ου το καθ’ εξής…

Και πλέον βλέπουν το “FAIL” να εμφανίζεται στην οθόνη τους.

Και λένε ότι δε θα τους ξαναψηφίσουν. Και ότι θα ψηφίσουν μικρά κόμματα τώρα.

Κανείς τους δε σκέφτεται να ζητήσει από κάπου το λόγο. Να πιάσει τον πρώτο πολιτικό που θα περάσει μπροστά του και αντί να σηκωθεί να τον χαιρετήσει με πλατύ χαμόγελο, να τον αρπάξει να τον καθίσει στο τραπέζι του και αφού τον βάλει να κεράσει, να του πει: Τι έκανες για να σταματήσεις την κατρακύλα; Τι έκανες όταν είδες να τα παίρνουν όλοι; Όταν σπρώχναν τη χώρα στο γκρεμό; Τι έκανες; Γιατί έβγαινες και έκανες δηλώσεις καθησυχασμού; Γιατί δεν βγήκες να πεις τι γίνεται; Και να παραιτηθείς; Γιατί;

Δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι μόνο ο μισθός τους νοιάζει. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Παραδίδουν οι παλιοί δήμαρχοι χρέη εκατομμυρίων και δεν ανοίγει μύτη. Έρχονται και οι νέοι και τους βλέπεις χαλαρούς και αχάλαγους. Μήπως από την τσέπη τους θα τα βάλουν;

Αλλά όταν νοιώθεις συνένοχος, έτσι είναι. Συμμετείχες κύριε, σου λένε. Πήρες την αύξηση που σου έδωσα. Έκρυψες εισόδημα όταν μπόρεσες. Τι 1 που «έφαγες» εσύ, τι 1000 που έφαγα εγώ; Κι οι 2 φάγαμε..

Ίσως και να το κάνουν αυτό το επόμενο βήμα. Έκαναν έστω και αργά το πρώτο. Αλλά έχει πλάκα να βλέπω να καταρρέει το σύμπαν στα μάτια τους. Να τους φτύνουν και να νομίζουν πως βρέχει..

Και η Κερατέα (μάνα..) να φλέγεται. Γιατί τα ΜΑΤ προστατεύουν τα μηχανήματα του εργολάβου, που θα κάνει χωματερή (δίπλα σε αρχαιολογικό χώρο και την στιγμή που παντού επεξεργάζονται πλέον τα σκουπίδια) και σε 2-3 χρόνια θα πληρώνουμε και πρόστιμο στην Ευρωπαϊκή Ένωση γι’ αυτό.

Αλλά και ο πολιτισμός μας, στα σκουπίδια μας φαίνεται..

Ενεργός πολίτης = πολιτικός;..

2010-08-01T14:33:00.016+03:00

Αφορμή γι’ αυτή την ανάρτησή μου (post στα νεοελληνικά..) αποτελεί η «Ομάδα Ενεργών Πολιτών για την Παρέμβαση στο Δήμο Τρικκαίων/Τρικάλων» και η επίσημη πρώτη παρουσίαση που έκανε σήμερα στα τοπικά (τρικαλινά) μέσα, με σκοπό την κατάρτιση και «κάθοδο» συνδυασμού στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές.

«Ενεργοί πολίτες» λοιπόν.. Θα είμαι ευθύς. Ένα από τα δύο ισχύει:

- ή η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί κατεύθυνση του Συ.Ριζ.Α. (ή κάποιας συνιστώσας του) για τις δημοτικές εκλογές, στο πλαίσιο της «απολιτίκ» αντιμετώπισης των εκλογών αυτών,
- ή η «ομάδα» απλά κάνει «φάουλ»..

Και εξηγούμαι:

Πράγματι στην ομάδα των πρώτων 35 ανθρώπων των «Ενεργών Πολιτών», υπάρχουν πρόσωπα και ιδιότητες που είναι ζητούμενα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Κάποιοι από αυτούς (απ’ όσο έχω καταλάβει..) ανήκουν στο χώρο της ευρύτερης Αριστεράς. Καθ’ όλου κακό αυτό, αντιθέτως.. Απλά, από την μικρή εμπειρία μου έχω μάθει να είμαι πολύ επιφυλακτικός έως καχύποπτος σε αυτά τα θέματα και επειδή αυτός ο πολιτικός χώρος το έχει συνήθεια να προσπαθεί να καπελώσει πρωτοβουλίες πολιτών..

Πάμε στο «φάουλ»: είναι άλλο ο πολίτης (ενεργός ή όχι) και άλλο ο πολιτικός/ πολιτευτής/ πολιτευόμενος κλπ. Σίγουρα ο ενεργός πολίτης δεν είναι και δε μπορεί να γίνει «πολιτικός».

Πολίτης: η λέξη στην καθημερινή γλώσσα χρησιμοποιείται ως ιδιότητα σε αντιδιαστολή με αυτή του "άρχοντα" ή εκείνου που διαθέτει κάποια μορφή εξουσίας
π.χ. είναι απλός πολίτης (φράση που υποδηλώνει ότι όποιος έχει εξουσία, έχει στην πράξη περισσότερα δικαιώματα και είναι ανώτερος από τον πολίτη)

Ο ενεργός πολίτης είναι ο ενημερωμένος, ο σκεπτόμενος πολίτης, που ξέρει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, που εκφράζει την άποψή του και που συμμετέχει και παρεμβαίνει ενεργά στην Κοινωνία. Η ουσία κατ’ εμέ και η παρεξήγηση που γίνεται, βρίσκεται στο τελευταίο, στο «συμμετέχει και παρεμβαίνει ενεργά». Στο θέμα της ιδιότητας με την οποία το κάνει δηλαδή.. Γιατί και πολίτης και πολιτικός δεν γίνεται. Μπερδεύονται οι ρόλοι..

Σίγουρα αυτό που έχουν στο μυαλό τους οι «Ενεργοί Πολίτες», είναι να πάρουν ένα τέτοιο ποσοστό στις εκλογές, που θα τους δώσει τουλάχιστον μία θέση στην αίθουσα του επόμενου δημοτικού συμβουλίου, θέση που θα τους δώσει το δικαίωμα να «συν»αποφασίζουν, να παρεμβαίνουν, να ελέγχουν, να προτείνουν, να ενημερώνουν. Κάτι που δηλαδή μπορούν να κάνουν και ως απλοί πολίτες, αν οργανωθούν στις τοπικές τους κοινωνίες, στις γειτονιές δηλαδή. Κάτι που γίνεται ήδη σε κάποιες πόλεις ανά την Ελλάδα με σημαντικά ποσοστά επιτυχούς παρέμβασης. Περισσότερα πετυχαίνονται από τους πολίτες στους δρόμους, τα πεζοδρόμια και τις πλατείες των γειτονιών, παρά από τους πολιτικούς στις αίθουσες και τα έδρανα των συμβουλίων..

Τι προτείνω επομένως; Περισσότερη πίεση, παρέμβαση, δράση, πληροφόρηση, «κυνηγητό» των νυν και των υποψηφίων «αρχόντων». Ως απλοί, ενεργοί (ή ό,τι θέλετε) ΠΟΛΙΤΕΣ. Καλώς ή κακώς, «Επανάσταση» στην Ελλάδα δε θα γίνει όπως την φαντάζονται κάποιοι. Οι στόχοι της Επανάστασης όμως, μπορούν να επιτευχθούν από τους «άρχοντες» αυτού του Τόπου. Αυτών που επέλεξαν να μην είναι πολίτες, που αποφάσισαν να αφήσουν τις δουλειές τους και τις οικογένειές τους και να γίνουν πολιτικοί. Ας τους δώσουμε λοιπόν να καταλάβουν ποια είναι η δουλειά τους (γιατί εμείς τους κάναμε να την ξεχάσουν) και ας τους πιέσουμε να γίνουν πραγματικοί εκπρόσωποί μας. Σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Ας ξεκαθαρίσω κάτι τελευταίο: δεν λέω να ψηφίσετε ή όχι τον Ταμήλο, τον Καΐκη, τον χ, τον ψ…

Λέω σκεφτείτε πρώτα, ποιο πολιτικό σύστημα (με τις πράξεις και την απραξία του) οδήγησε τη χώρα στη χρεωκοπία, ποιοι το εκπροσωπούν και έπειτα επιλέξτε αυτούς που θεωρείτε ότι μπορούν να σας εκπροσωπήσουν καλύτερα. Πριν όμως και αφού τους επιλέξετε, μην τους αφήνετε σε «χλωρό κλαρί».. Και μην ξεχνάτε ότι τα πολιτικά σας δικαιώματα δεν εξαντλούνται στην κάλπη μία φορά στο τόσο..

Όπως άλλωστε διάβασα κάπου:
«Σε μια τετραετία έχεις 1460 μέρες να μαλακιστείς. Μην το κάνεις τη μέρα των εκλογών.»

UPDATE 2/8: Τσέκαρα σχεδόν 10 ονόματα μέσω internet, όλοι του Συνασπισμού είναι. Τελικά ισχύουν και τα δύο που ανέφερα στην αρχή..
UPDATE 3/9: Επικεφαλής του συνδυασμού επελέγη ο Δημήτρης Παπαθανασίου, δικηγόρος, μέλος της Ν.Ε. Συνασπισμού Τρικάλων και μέλος Γραμματείας συντονιστικού του ΣΥΡΙΖΑ Τρικάλων.

Πως τα "δίκια" καλύπτουν τ' άδικα..

2010-07-30T18:28:00.010+03:00

Στο παρακάτω βίντεο θα δείτε πως τα δίκαια ενός ανθρώπου καλύπτουν τα άδικά του.. Ιδιοκτήτης βυτιοφόρου που απεργεί, μιλάει στο κεντρικό δελτίο "παραπληροφόρησης και προπαγάνδας" (ναι, του MEGA εννοώ..) και καταφέρνει να πει αυτό που δεν ακούγεται καιρό τώρα στα τηλεοπτικά κανάλια. Αυτό που δεν ακούγεται πουθενά: το λογικό. Το οποίο πλέον ακούγεται σαν φωνή αγανάκτησης από τον κόσμο. Όσο κι αν οι "δημοσιο"κάφροι με το ηλίθιο χαμογελάκι της αμηχανίας προσπαθούν να τον στήσουν στον τοίχο και να γυρίσουν την κουβέντα με ηλίθια επιχειρήματα..

"(...) Ο πολιτικός που είχατε πριν, πήρε κληρονομιά από τον πατέρα του το πολιτιλίκι. Θα το αφήσει στο γιο του, θα το αφήσει στον εγγονό του. Η κληρονομιά που αφήνουμε εμείς στα παιδιά μας είναι 300 δις ευρώ χρέος εξαιτίας τους! Αυτούς να επιτάξουνε! Τα κλεμμένα! (...) Και σου λέω: το ΔΝΤ εγώ το έφερα εδώ; Οι κλέφτες δεν το φέρανε; Να επιτάξει τους κλέφτες! Και να δουλέψουν τσάμπα! Να τους επιτάξει! Γιατί; Βρήκανε βιβλιάρια με καταθέσεις αδικαιολόγητες; Βγήκε το 'να, βγήκε τ' άλλο, τίποτα! Μόνο τον Έλληνα εργαζόμενα τον φτωχό.. Εμείς είμαστε φτωχοί, αλλά έχουμε ψυχή.. ΨΥΧΗ! Να το θυμάστε αυτό! Καληνύχτα!"

UPDATE: Στο παρακάτω βίντεο ολόκληρο το απόσπασμα και των δύο ημερών (29-30/7) που μίλησε ο οδηγός και ιδιοκτήτης βυτιοφόρου..

Σέχτα .."τρωκτικών"

2010-07-28T18:04:00.004+03:00

Μετά τη δημοσίευση της προκήρυξης της "Σέχτας Επαναστατών" και την ανάληψη της ευθύνης για τη δολοφονία του δημοσιογράφου και blogger Σωκράτη Γκιόλια, θα ήθελα να δημοσιοποιήσω κάποιες σκέψεις μετά από διάβασμα και συζήτηση επί της προκήρυξης.. Πάντα σαν συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησής μου.

Η αλήθεια λοιπόν ήταν και είναι ότι δε μπορώ να χωνέψω ότι η δολοφονία έγινε από τρομοκρατική οργάνωση με σοβαρή ιδεολογία και εκτελεστές, τουλάχιστον με τη μορφή που την μάθαμε τα προηγούμενα χρόνια (17Ν κλπ). Θα καταλήξω από τώρα στο συμπέρασμά μου και θα το αναλύσω παρακάτω (για να προλάβω αυτούς που βαριούνται να διαβάζουν μακροσκελή άρθρα).

Η Σέχτα λοιπόν, δε δείχνει να είναι κάτι παραπάνω από μία ομάδα ένοπλων αντιεξουσιαστών με λίγη ιδεολογία και πολύ θυμό. Σαν αυτών που τα "σπάνε" στις πορείες. Ούτε Τρομοκράτες, ούτε Επαναστάτες. Που απλά τα "έχουν" με την Εξουσία και τα όργανά της. Που τα βάζουν με "μπάτσους" και "υπαλλήλους". Και γι'αυτό πιστεύω κι εγώ και πολλοί άλλοι ότι δεν θα πετύχουν κάτι. Και γι'αυτό φτάνουν να χαρακτηριστούν ως προπαγανδιστές, σαν αυτούς που κατηγορούν μέσα από τις προκηρύξεις τους.

Όταν η παλαιά Τρομοκρατία σκότωνε πολιτικούς, επιχειρηματίες και στρατιωτικούς ή μη αξιωματούχους με αμαρτωλό παρελθόν, το έκανε για να αποδώσει "δικαιοσύνη". Πράξη που σε ένα μικρό αλλά σημαντικό ποσοστό πολιτών, έβρισκε θετική απήχηση. Ικανοποιούσε εν μέρη, το "κοινό περί Δικαίου αίσθημα"..

Όταν όμως σκοτώνεις έναν ανώνυμο (γιατί ανώνυμος ήταν ως blogger, αλλά και ως δημοσιογράφος δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστός), το μόνο που καταφέρνεις είναι να στρέψεις την κοινή γνώμη εναντίον σου και τελικά να μην πετύχεις "τον ολοκληρωτικό εκμηδενισμό και την ισοπέδωση των εξουσιαστικών σχέσεων και του κυρίαρχου πολιτισμού" που έχεις σαν σκοπό, για ένα άλλο "καλύτερο και δικαιότερο" κόσμο για τον οποίο αγωνίζεσαι. Και που σίγουρα πολλοί επιθυμούν, αλλά δεν βρίσκουν τον τρόπο να τον πετύχουν, εγκλωβισμένοι στην καθημερινή πραγματικότητά τους. Έτσι, το μόνο που καταφέρνεις, είναι να ανοίξεις απλώς μια "οικογενειακή" βεντέτα..

Σίγουρα το πρόβλημα μας είναι αυτοί που συντηρούν αυτό το αισχρό και άδικο "σύστημα", αλλά το κυρίως πρόβλημα είναι το "σύστημα" αυτό καθ'αυτό. Και για να το "καθαρίσεις" (με όπλα ή χωρίς), πρέπει να το χτυπήσεις στο "κεφάλι". Αλλιώς καταντάς κι εσύ ένα "τρωκτικό" που απλά το ροκανίζεις, "καθαρίζοντας" μερικούς "υπηκόους" του, τους οποίους όμως αυτό θα αναπληρώσει εύκολα και γρήγορα σε μεγάλη ποσότητα.

Και πόσο "μεγαλοδημοσιογράφος και συστημικός" ήταν πια αυτός ο Γκιόλιας; Ούτε μεγαλοεπιχειρηματίας ήταν, ούτε ιδιοκτήτης ΜΜΕ, ούτε μεγαλοεκδότης ή πολιτικός από τζάκι. Ρεπόρτερ και υπάλληλος ήταν. Που όσο μπλεγμένος και χωμένος κι αν ήταν (όπως λένε), παρέμενε ένα "τρωκτικό στο βασίλειο της λάσπης του άθλιου κύκλου του". Αρκετά χαμηλά δηλαδή στην πυραμίδα της καπιταλιστικής κοινωνίας μας. Λίγο πιο πάνω από τους απλούς καταναλωτές και ίσως λίγο πιο κάτω από τους σκεπτόμενους ανθρώπους. Υπάρχουν αρκετοί και αρκετά πιο σημαντικοί "στόχοι" στην πυραμίδα αυτή που μπορείς να καθαρίσεις, ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ότι η φυσική κάθαρση/εξόντωση είναι λύση. Απλά αυτοί φυλάσσονται καλύτερα.

Υ.Γ.1. Αυτές τις "συνεργασίες" με τις εφημερίδες, ουδέποτε τις κατάλαβα. Με την "Ελευθεροτυπία" η 17Ν, με "Τα ΝΕΑ" η Σέχτα. Με ανεξάρτητες και αδέσμευτες εφημερίδες δηλαδή, που χρειάζονται ενίσχυση από πωλήσεις και διαφήμιση...

Υ.Γ.2. Τι σόι εκτελεστής είναι αυτός που θέλει 17 σφαίρες για να σκοτώσει εξ επαφής με 13 έναν άνθρωπο; Η 17Ν σκότωνε με 2-3 και στο κεφάλι. Στην Τρίπολη ως φαντάροι, με 5-10 πετυχαίναμε στόχο στα 100 μέτρα...

Δέκα χρόνια στη σιωπή..

2010-07-23T19:25:00.019+03:00

"Η καρδιά σου για 'κείνη έχει μάθει να πονάει σε κάθε της βλέμμα..
Η φωτιά δε γεννιέται στη στάχτη, θέλει όλο καινούριο το αίμα.."

Ένα κομμάτι μιας νέας δημιουργού και ερμηνεύτριας (εκ Καρδίτσης παρακαλώ..), της Ευτυχίας Μητρίτσα. Ο τίτλος του τραγουδιού είναι "Δέκα χρόνια στη σιωπή" και περιέχεται στον δίσκο της με τίτλο "Μυστικός Προορισμός" που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό από την Ακτή Live 'n' Studio της Sony Music, με παραγωγό τον Γιώργο Ανδρέου και εντάσεται στην προσπάθεια ανάδειξης νέων καλλιτεχνών, με CD των 7 τραγουδιών και κόστος αγοράς μόλις τα 7€. Αν μη τι άλλο, αξιέπαινη και ελπιδοφόρα τόσο η Ευτυχία, όσο και η "Ακτή"..

Η Ευτυχία Μητρίτσα γεννήθηκε στην Καρδίτσα. Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά, πρώτα στην Καρδίτσα και έπειτα στην Αθήνα. Ωστόσο αυτό που τροφοδοτούσε πάντα τη σχέση της με τη μουσική, ήταν το τραγούδι. Έτσι όταν ήρθε στην Αθήνα ως φοιτήτρια του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με αυτό. Το πρώτο βήμα τής δόθηκε μέσα από τη σχολή, όπου συμμετείχε στην ορχήστρα αστικής-λαικής μουσικής του πανεπιστημίου. Η αγάπη της για το παραδοσιακό, σμυρνέικο και λαικό τραγούδι, σε συνδιασμό με τη «δυτική» μουσική της παιδεία, αποτυπώνονται στο χρώμα της φωνής της και στα εκφραστικά της μέσα.
Έχει συνεργαστεί με τους: Ν. Μαμαγκάκη, Σ. Γιαννάτου, Γ. Ανδρέου, Χρ. Θηβαίο, Μ. Πασχαλίδη, Στ. Γαδέδη, με την Ορχήστρα των Χρωμάτων και τον Μ. Λογιάδη, αλλά και με τους σκηνοθέτες Μ. Μαρμαρινό και Lee Brower (κορυφαία στις «Χοηφόρους» του Αισχύλου). Έχει εμφανιστεί σε μεγάλους συναυλιακούς χώρους-θέατρα (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Ηρώδειο, Sciene Nationale της Ορλεάνης, Εργοστάσιο Τέχνης της Πάτρας, θέατρο Βράχων Βύρωνα, Κατράκειο θέατρο κ.α.), όπως και σε διάφορες μουσικές σκηνές της Αθήνας και της περιφέρειας. Η πρώτη γνωριμία της με το ευρύτερο μουσικό κοινό έγινε στο φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης του 2006, με το τραγούδι Λίγο πριν ξημερώσει (Στ. Γαδέδη- Π. Κυριάκου), ενώ εμφανίστηκε και στα Mad Awards 2008 με τους Α/Ε (Αρτέμης-Ευθύμης), τραγουδώντας τον Εφιάλτη της Περσεφόνης (Μ. Χατζιδάκι – Ν. Γκάτσος).
Η Ευτυχία εξελίσσοντας τις δημιουργικές της αναζητήσεις, άρχισε πρόσφατα να γράφει τα δικά της τραγούδια, στίχο και μουσική. Έτσι δίπλα στην ιδιότητα της τραγουδίστριας-μουσικού έρχεται να προστεθεί αυτή της τραγουδοποιού. Ο «Μυστικός Προορισμός» είναι το πρώτο της album που περιλαμβάνει δικές της συνθέσεις (εκτός από το Σκλαβάκι της Αγάπης που τους στίχους έχει γράψει ο Ορέστης Ντάντος).  Τραγούδια που φανερώνουν μια ιδιαίτερη δημιουργό, που αφηγείται με αποκαλυπτικό τρόπο προσωπικές της ιστορίες, με έντονο ρομαντικό και θηλυκό τρόπο, τόσο στη μουσική όσο και στους στίχους.  Παραγωγός του cd είναι ο Γιώργος Ανδρέου. Μετά από μια σειρά επιτυχημένων εμφανίσεων στο πλευρό του Μίλτου Πασχαλίδη (Μάιος- Απρίλιος 2010), στη μουσική σκηνή «Δίπλα στο ποτάμι», η Ευτυχία συνεχίζει μαζί με τον σπουδαίο τραγουδοποιό τις καλοκαιρινές συναυλίες.

UPDATE: Νέο βιντεάκι για το κομμάτι του δίσκου "Όλο με ρωτάς"

9 λόγοι που οι Έλληνες bloggers είναι ηλίθιοι..

2010-07-22T20:32:00.010+03:00

Ο λαϊκισμός και η ισοπέδωση των πάντων έχουν προαχθεί στο νούμερο ένα σπορ της Ελλάδας… Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Μπορεί να αντιμετωπίζουμε αρκετά προβλήματα στην καθημερινότητά μας, αλλά με τη συμπεριφορά μας και τη νοοτροπία μας, χάνουμε το όποιο δίκιο μας.

Αφορμή των παραπάνω λέξεων, στάθηκαν διάφορα δημοσιεύματα που διαβάζω σε αρκετά blogs για γεγονότα που διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες. Επιγραμματικά, θα αναφέρω ορισμένα πράγματα που με ενοχλούν και με εξοργίζουν:

1. Μια μεγάλη μερίδα συναδέλφων bloggers, προσπαθεί να αποδώσει στα δελτία ειδήσεων των καναλιών και στις εφημερίδες, τον χαρακτηρισμό του κατεστημένου και της διαπλοκής. Υπερβολικές ηλιθιότητες που δε συνάδουν με το ήθος που προσπαθούμε να περάσουμε μέσα απ’αυτήν εδώ τη γωνιά που μας παρέχει η Google. Δε λέω πως δεν έχουν μειονεκτήματα τα μεγάλα ΜΜΕ, αλλά λίγη σοβαρότητα δε βλάπτει. Είναι άδικο να κολλάμε ταμπέλες σε έναν κλάδο που έχει προσφέρει τόσα πολλά στην ελληνική ενημέρωση και ψυχαγωγία.

2. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει το μένος του κόσμου για τα μέτρα που αναγκάστηκε να πάρει, ελέω της προκατόχου της. Εδώ ο λαϊκισμός χτυπάει tilt. Ήδη τα αποτελέσματα των μέτρων Λοβέρδου και Παπακωνσταντίνου, αποδίδουν καρπούς, αλλά κάποιοι λόγω προσωπικών συμφερόντων επιμένουν να αποκρύπτουν και να εθελοτυφλούν. Δε βοηθάει κανέναν μας τόση ισοπέδωση. Μπορεί να έχουμε αδικηθεί από την πλειοψηφία των αποφάσεων κυβέρνησης και μηχανισμού στήριξης, αλλά δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Πώς να το κάνουμε;

3. Ακούω για φίμωση των blogs και τρίχες κατσαρές. Που είναι η φίμωση; Επειδή η πολιτεία ζητάει να γράφουμε επώνυμα και όχι πίσω από κάποιο nickname; Που είναι το κακό; Εγώ προσωπικά γράφω επώνυμα και δε βλέπω το λόγο να φοβούνται οι συνάδελφοί μου να αποκαλύψουν και τα δικά τους πραγματικά στοιχεία. Τι έχουν να φοβηθούν; Μην τρομάζετε με τις μαλακίες που λέγοντας περί λογοκρισίας, δεν είμαστε Κούβα εδώ.

4. Περί λιτότητας ο λόγος. Είμαστε από τους πιο υπερκαταναλωτικούς λαούς της Ευρώπης και κλαιγόμαστε που η κρίση μάς αναγκάζει να μειώσουμε τις δαπάνες αγαθών όπως τα μπουζούκια, τις ξαπλώστρες στην παραλία κτλ. Γιατί τόσος πανικός; Θα μας λείψουν; Είχαμε και παλιότερα το δικαίωμα να ξοδεύουμε όπου και όπως θέλουμε;

5. Όλοι βρίζουν εν χορώ τον Κώστα Καραμανλή, για τη θητεία του και την μετά αυτής παρουσία του. Σίγουρα έχει κάνει λάθη ο ανιψιός του ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας, αλλά έλεος με την υπερβολή και την άδικη κατασυκοφάντηση ενός ανθρώπου που πιστεύω πως ήθελε, αλλά δεν μπόρεσε τελικά να προσφέρει αυτά που ονειρευόταν για τον τόπο του. Μπορεί να ακούγομαι κάπως, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

6. Στο στόχαστρο πολλών ιστολόγων, έχει βρεθεί η Ρίκα Βαγιάννη. Μια αξιοπρεπέστατη και επιτυχημένη παρουσία στο δημοσιογραφικό χώρο, που τόλμησε να εκφράσει την άποψή της για τον χαμό του Γκιόλια. Πολλοί την κατηγορούν για τα χρήματα που λαμβάνει από την ΕΡΤ. Ας σταματήσει πια αυτή η καραμελίτσα με την κρατική τηλεόραση. Η δυσαναλογία απολαβών και προσφορά της δημοσιογράφου, όπως και αρκετών άλλων συστεγαζόμενων συναδέλφων της, είναι πολύ μεγάλη εις βάρος της. Μην παραμυθιάζεστε από τις ανοησίες που γράφονται σε ανυπόστατα δημοσιεύματα των blogs.

7. Οι Έλληνες bloggers βλέπουν παντού τρομοκρατία, ανέχεια, πόλωση και διάφορες άλλες ωραίες λέξεις. Εγώ λέω πως η μαλακία πάει σύννεφο. Η κοινωνία μας σίγουρα έχει να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα, αλλά λίγη αλληλεγγύη κι εμπιστοσύνη, δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Μάθαμε τώρα και γίναμε όλοι highlanders που υπερασπιζόμαστε το δίκαιο των συνανθρώπων μας…

8. Τόλμησαν κατά καιρούς διάφοροι άνθρωποι της τηλεόρασης (βλ. Λιάγκας, Παναγιωταρέα κ.α.) να εκφράσουν αρνητικά σχόλια εις βάρος των blogs και πέσανε όλοι σαν τα κοράκια να τους φάνε. Συγκρίνετε πρώτα ρε ηλίθιοι (bloggers) το έργο που έχετε προσφέρει εσείς με το δικό τους και μετά αν βρείτε κάτι να τους προσάψετε, αμολήστε το. Τόσο απλά…

9. Λυπάμαι που το λέω εγώ, ένας blogger, αλλά αναγκάζομαι. Η συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών ιστολογίων, μολύνει σε μεγάλο βαθμό την πληροφόρηση, όσο κανένα άλλο μέσο ενημέρωσης στη χώρα.

…………

…………

…………

…………

Τα είπα και ξέδωσα. Ελπίζω να ήμουν πειστικός…

Σίγουρα σχεδόν όλοι σας απορήσατε μ’αυτά που έγραψα…

Η διπλή ερώτηση που έρχεται ως επίλογος, είναι η εξής:

Τέτοιες μαλακίες θέλετε να διαβάζετε ρε, για να αποκτήσετε καλή γνώμη για τα blogs;

Τέτοιες αηδίες πρέπει να γράφουμε, ώστε να πάψουμε να φοβόμαστε μ’αυτά που συμβαίνουν γύρω μας;

(Αναδημοσίευση από τον Dr.Seeng)

Μέρα μνήμης και περισυλλογισμού..

2010-07-20T01:06:00.007+03:00

Μέρα μνήμης και περισυλλογισμού για την Κύπρο μας η σημερινή. 20ή Ιουλίου 1974.

Μνήμης και περισυλλογισμού. Δεν χρειάζεται θρήνος.. Ήδη θρηνούν πολλοί και θα θρηνούν για πολύ. Έχασαν Ανθρώπους και Πατρίδες.

Εμείς οι υπόλοιποι ας μη λησμονούμε, ας θυμόμαστε τι έγινε, ας ψάξουμε να βρούμε ποιοι και πως, ας σκεφτούμε και ας επαγρυπνούμε για το μέλλον..

Ποιος σκότωσε τον Σωκράτη Γκιόλια;

2010-07-19T23:43:00.004+03:00

Σήμερα το πρωί, επαγγελματίες δολοφόνοι εκτέλεσαν τον Σωκράτη Γκιόλια. Δημοσιογράφο, διευθυντή του ραδιοφωνικού σταθμού "Θέμα 98,9" και blogger, ενός εξ αυτών που έγραφαν στο troktiko. Έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη. Παντρεμένος με ένα παιδί 2 χρονών και ένα αγέννητο στην κοιλιά της γυναίκας του. 16 κάλυκες στο σημείο, οι οποίοι μετά από έρευνα της Αστυνομίας φαίνεται να προέρχονται από όπλα που χρησιμοποίησε στο παρελθόν η "Σέχτα Επαναστατών". Ο Γκιόλιας είχε σαν δημοσιογράφος κόντρες τόσο με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο (του οποίου υπήρξε συνεργάτης) αλλά και με όσους έθιγαν (πολιτικούς, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες κλπ) οι αποκαλύψεις του κάθε τόσο, μέσω του Τρωκτικού. Η "Σέχτα" σε προκήρυξή της στοχοποιούσε μεγαλοδημοσιογράφους που καλύπτουν το "σύστημα". Αυτή είναι η είδηση.

Το συμπέρασμά μου από την είδηση;

Όσο η "Σέχτα Επαναστατών" είναι Επαναστατική Οργάνωση, άλλο τόσο είναι αυτή που σκότωσε τον Σωκράτη Γκιόλια. Και εξηγούμαι:

Μετά την "εξάρθρωση" της "τρομοκρατίας" στην Ελλάδα το 2004 με την σύλληψη των μελών της 17 Νοέμβρη και του Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα, συμπέρανα κάποια πράγματα:

Πρώτον ότι δεν εξαρθρώθηκε η τρομοκρατία, δεύτερον ότι δεν ήταν τρομοκρατική οργάνωση, τρίτον ότι δεν εξαρθρώθηκε επειδή έσκασε η βόμβα στα χέρια του Σάββα Ξηρού και τέταρτον ότι δεν λειτουργούσαν αυτοβούλως.

Όλα αυτά μπορούν να μπουν στην έκφραση "Ήταν φανατικοί που τους χρησιμοποιούσαν". Ποιος; Το παρακράτος; Πέστε τους όπως θέλετε.

Έστω όμως ότι η "Σέχτα" είναι όντως επαναστατική οργάνωση αυθόρμητη, χωρίς τις "νόσους" της 17Ν. Και ότι στόχος τους είναι οι "μεγαλοδημοσιογράφοι που καλύπτουν το σύστημα" όπως λένε. Για πολλά μπορείς να κατηγορήσεις το troktiko σαν blog, σίγουρα όμως όχι γι' αυτό. Για μεγαλοδημοσιογράφους που καλύπτουν το "σύστημα" δηλαδή.. Τι είναι με αυτό το σκεπτικό επομένως ο Χατζηνικολάου, ο Τριανταφυλλόπουλος, ο Ευαγγελάτος, η Τρέμη, ο Καψής και οι λοιποί; Μάχιμοι δημοσιογράφοι του μόχθου;

Η μόνη περίπτωση να είναι όντως η "Σέχτα" πίσω από την δολοφονία και να έχουν και δίκιο, είναι ο Γκιόλιας και το troktiko να είναι το "παρακράτος" που λειτουργεί, αποκαλύπτει και συγκαλύπτει κατευθυνόμενα.

Έτσι λοιπόν, δεν είναι η τρομοκρατία που σκότωσε τον Γκιόλια, γιατί δεν θα μπορούσε να είναι στόχος της τρομοκρατίας. Απλά πράγματα.

Εκτός κι αν οι τρομοκράτες άρχισαν να κάνουν μερικά "εξτραδάκια" με συμβόλαια θανάτου, εκτός κι αν η τρομοκρατία είναι όντως τελικά όργανο του παρακράτους. Αυτά.

Ας δούμε λοιπόν ποιος ήταν ο Σωκράτης Γκιόλιας, να δούμε γιατί κάποιος θα ήθελε να τον βγάλει από τη μέση, να ξεκαθαρίσουμε ποιοι τον σκότωσαν τελικά..

Ή μήπως δεν είναι αυτή η σειρά;

Υ.Γ. Δεν ξεχνώ την ανθρώπινη πλευρά του θέματος.. Σαστισμένος είμαι κι εγώ. Θα θρηνήσουν όμως γι'αυτόν η οικογένειά του, οι συγγενείς και οι συνάδελφοι.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ και αγωνίζομαι..

2010-07-16T20:15:00.008+03:00

..όπως λεγόταν και το μάθημα που κάναμε στην Κύπρο. Δεν Ξεχνώ και αγωνίζομαι λοιπόν.

Με τους στίχους και τη μουσική της "Απουσίας", του (φίλου) Πόλυ Κυριάκου. Ενός τραγουδιού, ενός μελωποιημένου κυπριακού ποιήματος για τους αγνοούμενους Έλληνες (Κύπριους και Ελλαδίτες) της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, τον Ιούλιο του 1974.

Απουσία

Στίχοι-Μουσική: Πόλυς Κυριάκου
Ερμηνεία: Μάρκος Γιώργατσος
Eνορχήστρωση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Κάθε φοράν που σε θωρώ τζ' αναστενάζεις,
μαύρην μαντήλαν να φορείς στη τζιεφαλήν
τζιαι τον πατέραν μου Χριστόν να τον φωνάζεις,
κλαίω που μέσα μου -μάνα- να μεν με δεις..

Κάθε φοράν που βάλλεις δεύτερον ποτήριν
τζιαι δεύτερην καρέκλαν στο τραπέζιν μας,
θωρώ τον τζύρην μου τζιαμαί στο παραθύριν,
αληθινόν σαν τον Χριστόν τζιαι νέφκει μας..

Τζι' αρκέψασιν να λυώννουσιν μέσα στα θκυό σου σιέρκα,
θκυο-τρείς φωτογραφίες του - στην μιαν ήταν γαμπρός..
Εικόνες εγινήκασιν, ανάψαν μές στ' αστέρκα,
δέιχνεις τες, ξαναδείχνεις τες, μα ποιος τες βλέπει, ποιος..;

Σας βαρέθηκα..

2010-07-10T21:15:00.007+03:00

Συγκλονιστικό τραγούδι από το νέο CD του Κώστα Λειβαδά με τίτλο "Κρατήσου απ' τη στάχτη". Αφορμή, οι πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007 και '08..

"Φοβισμένα στρατιωτάκια κι άπληστοι ηθοποιοί,
έχετε αποτύχει όλοι και αυτή είναι η πληρωμή..
Στους αιώνες μαύρη μοίρα τ' όνομά σας θα γραφτεί,
η Ιστορία θα σας σταυρώσει κι η Διαθήκη σας βροχή.."

Κώστας Λειβαδάς - Σας βαρέθηκα

Σας βαρέθηκα, στ' αλήθεια σας βαρέθηκα..

Κουράστηκα, αγριεύτηκα μπρος στην καμμένη γη..

Σας βαρέθηκα, χαμόγελά μου ψεύτικα..

Σενάρια ανέφικτα, να παίρνω ανταμοιβή..

Και τις φλόγες όπως βλέπω να πηδάν απ' την κορφή,

το τραγούδι μου πετιέται, να ξεπλύνει την ντροπή..

..της ζωής σ'αυτό τον τόπο, που πεθαίνει στη σιωπή,

σαν πληγή που δε θα κλείσει κι αίμα που θα ξεχαστεί..

Σας βαρέθηκα, ξεχάστηκα, ερωτεύτηκα,

αρρώστησα - παιδεύτηκα, σαν ορφανό παιδί..

Αδερφάκια μου, μαζί σας πως μπερδεύτηκα;

Στα σχέδιά σας μπλέχτηκα, στην άδεια σας κραυγή..

Φοβισμένα στρατιωτάκια κι άπληστοι ηθοποιοί,

έχετε αποτύχει όλοι και αυτή είναι η πληρωμή..

Στους αιώνες μαύρη μοίρα τ' όνομά σας θα γραφτεί,

η Ιστορία θα σας σταυρώσει κι η Διαθήκη σας βροχή..

Στον εξώστη των ψιθύρων, στη γωνιά του Ποιητή,

τα παιδιά σας τρομαγμένα θα γυρέψουν προσευχή..

Στο Θεό που 'χουν ξεγράψει μία ύστατη ευχή,

μα θα χάνεται η φωνή τους μες στου ανέμου την ορμή..

Σας βαρέθηκα, αλήθεια σας βαρέθηκα..

Τα λόγια μου ονειρεύτηκα, με λάσπη ηλεκτρική..

(Με την ευχή να μην ξαναζήσουμε εκείνο το καλοκαίρι. "Να φλάει ο Θεός" τα βουνά μας...)

Αγρογή ή Ασφαλιστικό το Θέμα;

2010-07-07T22:20:00.027+03:00

Διάβασα κάπου, ότι μείζον θέμα των ημερών δεν είναι οι διορισμοί στην Αγρογή, αλλά το Ασφαλιστικό. Ή καλύτερα ότι ΠΡΕΠΕΙ να είναι.

Είναι η γνωστή "καραμέλα" όσων θυμήθηκαν πως πρέπει να κάνουν αντιπολίτευση (καθότι έχουν και πολιτική άποψη) και αυτών που θέλουν να πιστεύουν είτε ότι εκφράζουν την κοινή γνώμη ως bloggers, είτε ότι της υποδεικνύουν την σωστή γνώμη ως "σοφοί"..

Όχι αγαπητοί μου. Δεν είναι το Ασφαλιστικό το μείζον θέμα των ημερών (και των ετών). Είναι οι άνθρωποι που όλα αυτά τα χρόνια οδήγησαν το Ασφαλιστικό σε αυτή την κατάσταση. Το Ασφαλιστικό και τη Χώρα. Είναι τα πρόσωπα και όχι απρόσωπα οι "πολιτικές" που λέει η Αριστερά. Είναι αυτοί που ενώ έβλεπαν και γνώριζαν, αρκούνταν σε "παχιά" λόγια. Πότε αντιπολιτευτικά και πότε συμπολιτευτικά.

Και κοίτα να δεις τύχη! Είναι οι ίδιοι που βόλεψαν τον Φώτη, τη Μαρία, τον Σάκη και την Σούλα στην Αγρογή. Και τώρα πρέπει να τους ξεβολέψουν.

Ε ρε γιαούρτωμα που έχει να πέσει...

Διαλέχτε!..

2010-06-11T22:35:00.003+03:00

Στέλιος Βάσκος - Ένα πρότυπο που λείπει..

2010-06-06T20:55:00.012+03:00

Τι μυστήριος και ανεξήγητος μπορεί καμία φορά να γίνει ο κόσμος, ακόμα και για τους ιδιοφυέστερους των πολιτικών μας. Εκεί που νομίζουν ότι όλα τα έχουν σκεφθεί και προβλέψει, εμφανίστηκε εκ του μη όντος, από το πουθενά, ένας περίεργος άνθρωπος ανάμεσά τους.

Για να πούμε την αλήθεια, τρανταχτά στοιχεία για το ότι ο Στέλιος Βάσκος είναι άνθρωπος, δεν υπάρχουν. Το αντίθετο μάλιστα. Αν ήταν άνθρωπος, πως είναι δυνατόν να έχει κάνει αυτά που έχει κάνει;

Πέρυσι ανέβηκε σε ένα ποδήλατο. Πήγε μία βόλτα από τα Τρίκαλα στην Πόλη, και γύρισε για καφέ στην Θεσσαλονίκη, μετά από 1350 χλμ συνεχόμενης ποδηλασίας, χωρίς καμία στάση, χωρίς να πατήσει το πόδι του στο έδαφος ούτε για τα απαραίτητα, για τα οποία ήταν διασωληνωμένος.

Μα είναι δυνατόν; Αναφωνούν κάποιοι. Είναι δυνατόν να έχει γίνει κάτι τέτοιο και να μην το έχουμε μάθει; Αν είσασταν στα Τρίκαλα κυρίες και κύριοι, θα τα είχατε μάθει όλα, διότι ο Στέλιος είχε μαζί του πολυπληθή συνοδεία από την πόλη των Τρικάλων. Όλα τα Τρίκαλα παρακολουθούν τι κάνει ο Βάσκος. Αν όμως έχετε την ατυχία να μην ζείτε στα Τρίκαλα, τότε το πιθανότερο είναι ότι τίποτα δεν μάθατε. Μα, είναι δυνατόν σε μία χώρα που ασχολείται μέχρι το τι χρώμα μπικίνι φόρεσε η Λούλα Μπούλα, να μην έχει μαθευτεί κάτι τέτοιο; Είναι, πως δεν είναι. Είναι και παραείναι.

Τώρα, στις 5 το πρωί της 5ης Ιουνίου, αυτή τη στιγμή που πάλι τρέχει ο Βάσκος, πόσοι το ξέρουν εκτός Τρικάλων; Ξεκίνησε ο άνθρωπος στις 3 Ιουνίου, στις 12 το μεσημέρι από το κέντρο της πόλης των Τρικάλων, μέσα σε πλήθος κόσμου. Μετά από μία αδιάκοπη και υπεράνθρωπη προσπάθεια 40 συνεχόμενων ωρών έφτασε στα Βουλγαροτουρκικά σύνορα, αφού πρώτα πέρασε από την Σόφια. Ξεπέρασε το καψόνι που του έκανε η Ελληνική Τροχαία βγάζοντάς τον από την συμφωνημένη διαδρομή και κάνοντάς τον να διανύσει μερικές δεκάδες χιλιόμετρα ακόμα. Ξεπέρασε και τις μεγάλες ανηφόρες και τους δυνατούς κόντρα ανέμους στη Βουλγαρία, και τώρα τον έχουν σταματήσει οι Τούρκοι στα σύνορα για ελέγχους. Μόλις ολοκληρωθούν, ο Στέλιος Βάσκος θα συνεχίσει για τον δρόμο της επιστροφής. Για να δούμε αν θα έχουμε τα καλά τα περσινά της πλήρους σχεδόν σιωπής από τα ΜΜΕ, η θα μάθει φέτος κάτι παραπάνω ο κόσμος για έναν Έλληνα υπεραθλητή, μοναδικό και για τα παγκόσμια δεδομένα, που τρέχει για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

..από το blog Ελληνικές Αξίες

Ακολουθεί βίντεο με το πέρασμα του βετεράνου ποδηλάτη Στέλιου Βάσκου από την Οδό Μετεώρων, κατά την επιστροφή του στα Τρίκαλα, μετά από 3,5 μέρες και 1600 χιλιόμετρα πάνω στο ποδήλατο.

Πέμπτη 3 Ιουνίου - Κυριακή 6 Ιουνίου 2010

(Τρίκαλα - Βουλγαρία - Τουρκία - Τρίκαλα)

Α.Ο.Τρίκαλα - Επιστροφή στη Β' Εθνική..

2010-05-30T15:20:00.011+03:00

Μετά από μια δεκαετία, ο Α.Ο. Τρίκαλα επιστρέφει στη Β' Εθνική κατηγορία, ύστερα από έναν συγκλονιστικό και νικηφόρο αγώνα "μπαράζ" με σκορ 0-2, που έδωσε χθες (29/5/2010) στο Στάδιο της Νέας Σμύρνης στην Αθήνα, με αντίπαλο τον δεύτερο του Νοτίου Ομίλου, τον Βύζαντα Μεγάρων. Τα γκολ πέτυχε ο Ενόκ στο 50' και στο 93'. Στο πλευρό της ομάδας βρέθηκαν περίπου 4000 Τρικαλινοί σε μία από τις μεγαλύτερες εκδρομές στην ιστορία της ομάδας, δημιουργώντας ένα μοναδικό κλίμα στις κερκίδες του σταδίου..

Ακολουθούν φωτογραφίες και βίντεο του αγώνα..

Το βίντεο του αγώνα:

Ακολουθεί η επίμαχη φάση του Βύζαντα στο 92', όπου οι Μεγαρείς διαμαρτύρονται για χέρι του παίκτη των Τρικάλων. Το σκορ είναι 0-1 υπέρ των Τρικάλων και στη συνέχεια της φάσης (93') τα Τρίκαλα με τον Ενόκ πετυχαίνουν το 0-2.
(Σημ.: Η μπάλα βρίσκει κεφάλι καθαρά και ο διαιτητής Κάκος βρίσκεται σε πολύ καλή θέση..)

Και τέλος, ο ύμνος της ομάδας!

Τα Τρίκαλα που οι νεότεροι δεν γνωρίσαμε ποτέ..

2010-04-28T15:25:00.007+03:00

(Τα Τρίκαλα των παιδικών βιωμάτων..)

Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα στα Τρίκαλα, την ιδιαίτερη πατρίδα της μητέρας μου. Εκεί ζούσαμε με την οικογένειά μου μέχρι το 1960, οπότε μετακομίσαμε μόνιμα στην Αθήνα. Πάντα όμως επισκεπτόμασταν τα Τρίκαλα για να βρεθούμε δίπλα σε αγαπημένους συγγενείς και φίλους, ιδιαίτερα στις γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Παρακολουθούσα έτσι από κοντά τη μετάλλαξη αυτής της πόλης που άλλαζε με γοργούς ρυθμούς μέσα στο διάβα του χρόνου.

Ηταν μια όμορφη επαρχιακή πόλη εκείνα τα χρόνια, με το χαρακτηριστικό της ποτάμι το Ληθαίο να τη διασχίζει, κόβοντάς τη στη μέση. Πέντε-έξι γέφυρες ένωναν τότε τις δύο αντικριστές περιοχές της, με χαρακτηριστικότερη την κεντρική, μια όμορφη μεταλλική τοξωτή γέφυρα (σήμερα έχει μετατραπεί σε πεζογέφυρα) που βρισκόταν κατά μήκος της οδού Ασκληπιού, η οποία αποτελούσε την κεντροβαρική εμπορική λεωφόρο της πόλης, διασχίζοντάς την απ' άκρο σ' άκρο. Εκεί κάθε βράδυ γινόταν η καθιερωμένη πατροπαράδοτη «βόλτα». Πάνω-κάτω, όλος ο κόσμος περπατούσε, συναντώντας γνωστούς και φίλους, χαιρετώντας ο ένας τον άλλο, σαν να ακολουθούσαν πιστά τις επιταγές μιας αρχέγονης ιεροτελεστίας.

Χτισμένη πάνω στη θεσσαλική πεδιάδα, η πόλη ακολουθούσε την επιπεδότητα του εδάφους με τις μικρές ανεπαίσθητες εξάρσεις, σε συνέχεια των μεγάλων καταπράσινων λιβαδιών του κάμπου. Δεν είχε άλλο ισχυρό τοπόσημο αναφοράς, παρεκτός από το Φρούριο με το χαρακτηριστικό Ρολόι και τον κατάφυτο λόφο του Προφήτη Ηλία στη συνέχειά του. Στο βάθος, ανατολικά, δέσποζε η γνώριμη κορυφογραμμή του Κόζιακα, σαν τεράστιο «τείχος» αδιαπέραστο που όριζε προς εκείνη την πλευρά την οροσειρά της Πίνδου, αφήνοντας ένα στενό πέρασμα ανάμεσα στους μεγαλόπρεπους ορεινούς όγκους, την Πόρτα ή Πύλη που οδηγούσε προς την Τύρνα (σήμερα Ελάτη), το Περτούλι και τα άλλα ορεινά χωριά. Δίπλα καθώς περνούσες, πάνω σχεδόν στο ποτάμι η καταπληκτική βυζαντινή εκκλησία της Πόρτας Παναγιάς, χτισμένη σε δύο διαφορετικές ιστορικές περιόδους. Κατά τον βοριά, αν ο καιρός το επέτρεπε, αχνοφαίνονταν οι τεράστιοι βράχοι των Μετεώρων που κρέμονταν πάνω από την Καλαμπάκα.

Πάντα με συντροφεύει η ανάμνηση των σπιτιών με τις όμορφες αυλές, οι οποίες το Πάσχα πλημμύριζαν από άσπρες και μοβ πασχαλιές που μοσχοβολούσαν. Δεν υπήρχε σπίτι που να μην είχε και από μια φροντισμένη αυλή γεμάτη λουλούδια με έντονα χρώματα. Ηταν τότε που οργίαζε η φύση την άνοιξη και το έβλεπες αυτό και το χαιρόσουν μέσα στην πόλη. Ζούσες τις εναλλαγές των εποχών. Και σαν από μακρινό όνειρο, φτάνουν στ' αυτιά μου ήχοι από κάποιο μπαγλαμαδάκι που συντρόφευε ένα μπουζούκι από κάποια παρέα που σιγοτραγουδούσε, σαν να σμίγονταν και να γίνονται ένα, μουσική και ευωδιές. Τα σπίτια απλά, καλοχτισμένα, καμωμένα με τη λαδο-σταχτιά χαρακτηριστική πουρόπετρα της περιοχής, πύκνωναν καθώς προχωρούσες προς την κεντρική περιοχή και τις πλατείες όπου βρίσκονταν τα δημόσια κτίρια της πόλης. Χτισμένη κατ' ουσίαν πάνω σ' ένα απλό ιπποδάμειο σύστημα, διακοπτόταν μόνο από την πορεία του Ληθαίου που σαν κορδέλα ξεδιπλωνόταν περνώντας ελεύθερα ανάμεσά της, ενώ στις παρυφές της σαν ξέφτια τελείωναν τα οικόπεδα και συνέχιζαν τα εύφορα χωράφια με τις καλλιέργειες, μέχρι εκεί που έφτανε η ματιά σου.

Θυμάμαι την έντονη παρουσία του νερού. Σε κάθε σημείο έβρισκες βρύσες και αρτεσιανά όπου το νερό έτρεχε καθαρό και μπορούσες να πιεις και να δροσιστείς. Το ίδιο και στις αυλές, υπήρχαν σκάφες και γούρνες με τις χαρακτηριστικές τουλούμπες που έπειτα από δυο-τρεις δυνατές χεριές έβγαζαν άφθονο νερό για να πλύνεις ή να ποτίσεις. Σήμερα τα πάντα έχουν στερέψει! Οι γεωτρήσεις πηγαίνουν ολοένα και πιο βαθιά εξαφανίζοντας τον υδροφόρο ορίζοντα. Από την άλλη, τα φυτοφάρμακα μολύνουν το νερό και το κάνουν ακατάλληλο και επικίνδυνο. Η Θεσσαλία σαν διψασμένος τεράστιος γίγαντας ζητάει επίμονα ολοένα και περισσότερο νερό, σε σημείο που σήμερα να στρέφουμε τη ροή πανάρχαιων ποταμών προς το μέρος της, αλλοιώνοντας το φυσικό περιβάλλον και το οικοσύστημα της περιοχής.

Οπως σχεδόν κάθε επαρχιακή πόλη, έτσι και τα Τρίκαλα άλλαξαν και χτίστηκαν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ακολουθώντας το καταστροφικό παράδειγμα-πρότυπο της Αθήνας. Η αντιπαροχή και εδώ αφάνισε τα παλιά σπίτια ορθώνοντας στη θέση τους ψηλές και άχαρες πολυκατοικίες. Οι δρόμοι «στένεψαν» κι ας μην έχουν μικρύνει σπιθαμή από τότε. Λιγόστεψαν το φως και ο αέρας. Τον ουρανό τον κοιτάς ψηλότερα, ανάμεσα από ακάλυπτους και απολήξεις ακανόνιστων δωμάτων και στενών μπαλκονιών. Για όποιον την επισκέπτεται ύστερα από πολλά χρόνια απουσίας, είναι δύσκολο να την αναγνωρίσει και να προσανατολιστεί! Τα γνώριμα σημεία, τα οικεία, έχουν χαθεί παντοτινά. Μόνο πού και πού έχουν ξεμείνει κάποια παλιά σπίτια που θυμίζουν κάτι, ελάχιστο και αποσπασματικό από την παλιά πόλη. Σαν «νησίδες μνήμης» μέσα στον ιστό της σύγχρονης πολύβουης πόλης.

Μόνο ένα μικρό τμήμα του εμπορικού κέντρου και το Βαρούσι, η παλιά συνοικία κάτω από το Φρούριο, έχουν διατηρηθεί. Τα παλιά εγκαταλελειμμένα σπίτια επισκευάστηκαν και ξανακατοικήθηκαν, ζωντανεύοντας πάλι ολόκληρη την περιοχή. Μικρά σοκάκια και αδιέξοδα μαζί με τις χαρακτηριστικές πετρόχτιστες εκκλησίες σε μεταφέρουν νοερά στο χθες. Χτισμένα πάνω από την αρχαία πόλη, δίπλα από το συγκρότημα που έχει ανασκαφεί και αποδίδεται στο ξακουστό στην αρχαιότητα Ασκληπιείο της Τρίκκης.

Τι να 'ναι άραγε αυτό που χάθηκε και άλλαξαν έτσι δραματικά οι πόλεις μας;

Η εγκατάλειψη της υπαίθρου και των ορεινών χωριών μαζί με την εσωτερική μετανάστευση ήταν σίγουρα κάποιοι από τους λόγους που οι πόλεις διογκώθηκαν σε τέτοιο βαθμό. Οι ανάγκες άλλαξαν, η ζωή μας το ίδιο. Εχω την εντύπωση όμως πως αυτό που κυρίως χάθηκε και έχει αντίκρισμα στη δομή και την εικόνα της νεοελληνικής πόλης είναι η συλλογικότητα των ανθρώπων. Σήμερα το ιδιωτικό έχει κατακυριεύσει τα πάντα. Πρέπει πάση θυσία να διαφοροποιείται και να ξεχωρίζει. Το ένα σπίτι από το άλλο, η μια πολυκατοικία από τη διπλανή της. Μια συνεχόμενη κτιριακή μάζα, ανομοιόμορφη, ανάκατη, ανήσυχη και επιθετική. Το αστικό περιβάλλον των νεοελληνικών πόλεων είναι ένα παράταιρο κολάζ ανόμοιων μορφών και σχημάτων. Ενας απίστευτος και άναρχος αχταρμάς. Εχει χαθεί το «κοινό και το κύριο»! Κοιτάς και η ματιά σου δεν μπορεί πουθενά να σταθεί, να ηρεμήσει. Δεν μπορείς να περάσεις από το ένα στο άλλο φυσιολογικά. Σαν να πηδάς, να κάνεις άλματα κι ας βρίσκεται το ένα κτίριο κολλητά στο άλλο.

Επισκέφτηκα πρόσφατα τα Τρίκαλα. Καινούργια κτίρια υψώνονται κάθε τόσο στην πόλη. Περνώντας από τους κεντρικούς δρόμους της αγοράς, η ματιά μου έπεσε πάνω στο κτίριο της νομαρχίας που χτίστηκε τέλη της δεκαετίας του '60 στη θέση της παλιάς χαρακτηριστικής αγοράς με το αίθριο και τη βρύση στο κέντρο της, να στέκει άσχημο και παρατημένο στη φθορά του χρόνου και των ανθρώπων που το χρησιμοποιούν, όπως πολλά από τα κτίρια εκείνης της περιόδου. Σαν να τιμωρεί κατά κάποιον τρόπο το παρελθόν το παρόν, για τα λάθη που κάναμε οι άνθρωποι τότε, εμφορούμενοι από την ανεξέλεγκτη τρέλα και γοητεία του καινούργιου. Ενός καινούργιου όμως που δεν ήταν αντάξιο ή καλύτερο από αυτό που κατεδαφίζαμε δίχως τύψεις. Γιατί μας συνεπαίρνει η μέθη τού «εδώ και τώρα», του άμεσου, γρήγορου και εφήμερου και όχι η θεώρηση τού «Τώρα» ως αέναης και συνταρακτικής συνάντησης του παρελθόντος και του μέλλοντος. Αυτό όμως που δεν είναι ριζωμένο βαθιά μέσα στο χθες, θα μοιάζει έπειτα από χρόνια έωλο, αποκομμένο και αφυδατωμένο. Νεκρό κύτταρο στον ζωντανό οργανισμό της πόλης που συνεχίζει να ζει και να αναπτύσσεται.

Αναζητώ το νέο που έρχεται να γκρεμίσει συθέμελα το θνησιγενές παλιό, φέρνοντας όμως μέσα του ολόκληρη τη σοφία και τη γνώση των περασμένων. Εκεί ακριβώς, στα θαμμένα κάτω από το χώμα σταθερά θεμέλια, βρίσκεται η κρυφή δύναμη που ορθώνει και στηρίζει το πραγματικά νεωτερικό οικοδόμημα. Να γιατί έχουμε μεγάλη ευθύνη, όχι μόνον απέναντι στα παιδιά μας, αλλά και στις γενιές που έρχονται για το περιβάλλον και τα κτίρια που τους κληροδοτούμε. Εκεί εντοπίζεται η πιο βαθιά, η πιο καίρια ευθύνη της αρχιτεκτονικής! Οχι στη μορφή και στο ένδυμα, αλλά κυρίως σ' αυτό που περιέχεται εντός της και αποτελεί -ολόκληρο- το σώμα της.

Του ΤΑΣΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, Καθηγ. Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ

πηγή: Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

Γραφικότητες ή αλήθειες;

2010-04-23T19:50:00.006+03:00

"Πλαστογραφούσαν τα γκάλοπ (βλ.τους προϋπολογισμούς) και βγάζαν μηδέν Λεβέντης (βλ. έλλειμα)! Μηδέν οι ώρες τους! Να πεθάνουνε οι προδότες της Δημοκρατικής Ελλάδας! Κάποια ζώα δεν με πιστεύανε.. Τώρα θα με πιστέψουν ευτυχώς και τα ζώα! Χαίρομαι που κλείνουν το κανάλι 67 (βλ. το Κράτος).. Κλείνουν και τον τάφο τους.. ΦΑΣΙΣΜΟΣ! ΠΡΟΔΟΣΙΑ! Αισχροί κι οι 2! Αλητεία! Όλη η μούργα στη Δεξιά και στο ΠΑΣΟΚ! Τα καθιζήματα Ποιος έκλεβε το λαό; Εγώ, ή οι κλίκες του Μητσοτάκη και του Παπανδρέου; Ποιος έκλεβε την ταμπακιέρα; ΑΛΗΤΕΙΑ! ΑΙΣΧΟΣ! Να πάνε στο διάολο ΟΛΟΙ!"....

H στρατευμένη Τέχνη πρέπει να επιστρέψει..

2010-04-16T18:46:00.007+03:00

Ζούμε σε μια εποχή η οποία είναι γεμάτη με ψέμα, υποκρισία, "δήθεν", ανηθικότητα, "αρπαχτή", "κατινιά", κιτρινισμό, ξεπούλημα, χλυαρότητα, σαχλαμάρα, ωχαδερφισμό, αδιαφορία, αναισθησία. Δε χρειάζεται να πω περισσότερα για να γίνω πιο περιεκτικός. Η κατάσταση είναι τραγική. Κάποτε οι εχθροί ήταν ορατοί, τώρα δεν είναι. Είναι παντού. Ακόμα και μέσα μας. Αυτή λοιπόν την κωλοκατάσταση, κάποιοι επιμένουν να μη την βλέπουν. Τα κανάλια συντονίζουν την κατάσταση αυτή, τα υπόλοιπα μέσα (ραδιόφωνο και περιοδικα) την συντηρούν, ο κινηματογράφος απλά δεν υπάρχει, ο πνευματικός κόσμος σιωπά, η Εκκλησία επίσης. Και όσοι μιλάνε για "Επανάσταση" γίνονται γραφικοί. Ωραία εισαγωγή, ε;

1) Και μέσα σε όλα αυτά, κάποιοι ενοχλούνται γιατί ο Χάρης Κατσιμίχας απάντησε όπως αισθανόταν για κάποιους συναδέλφους του, επειδή είπε ότι "ο Ξυδάκης έχει γράψει «άχρωμες, άγευστες και άοσμες θεματολογίες», ο Πορτοκάλογλου «μικροαστικούς νταλκάδες», ο Φάμελλος «μπουρδολογίες», του Αλκίνοου Ιωαννίδη ο λυρισμός είναι «ρηχός», ο Πλιάτσικας είναι, απλά ο «ψηλός» κι ο Στόκας είναι αυτός που, απλά, έπινε μαζί του κάνα καφέ!" (Πηγή). Είπε επίσης για τον Νταλάρα: "Γιωργάκη… «δεν θέλω να ’μαστε ούτε φίλοι ούτε εχθροί, θέλω μονάχα να μη θυμάμαι» όπως λέει η Αλαγιάννη με τον Παπάζογλου". Όλη η συνέντευξη βρίσκεται εδώ.

Και ξεσηκώθηκαν πολλοί, επειδή τα είπε τώρα.. Ότι όταν συνεργαζόταν με κάποιους από αυτούς, ή ήταν ενεργός στη δισκογραφία δεν τα έλεγε. Ότι είναι χοντρά αυτά και ότι βγάζουν κομπλεξισμό. Ή ακόμα ότι δεν έπρεπε να τα πει καν. Δηλαδή ο Χάρης έπρεπε να μην πει αυτά που πιστεύει, αλλά να χαϊδέψει αυτιά, να διατηρήσει τις δημόσιες σχέσεις, τις ισορροπίες, το προφίλ του. Τι είπε για τον Νταλάρα δηλαδή; Απολύτως τίποτα! Έδειξε ότι προφανώς "έχει ξενερώσει με την πάρτη του" που λέμε πιο λαϊκά και τον προστάτεψε δίχως να πει τίποτε άλλο. "Αχάριστος ο Χάρης" κλπ κλπ.. Ρε, ξέρετε να διαβάζετε; Τι σας ενόχλησε; Για τους Ξυδάκη, Πορτοκάλογλου, Ιωαννίδη, Πλιάτσικα, Φάμελλο κλπ, τι είπε; Τι έχουν να παρουσιάσουν άραγε τα τελευταία χρόνια; Τι έχει να παρουσιάσει το ελληνικό τραγούδι τα τελευταία χρόνια; Και μιλάμε φυσικά και για το πολιτικό, κοινωνικό τραγούδι. Εκτός από αγάπες , μικροαστικές ανησυχίες και λυρισμούς στο κενό, τι έχει; Και ναι, έχει το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να πει ό,τι τον καίει.

Από το 1985 μέχρι το 2004 οι δίσκοι των Κατσιμιχαίων είναι "γεμάτοι". Από τότε μέχρι και τώρα (2004). Οι δίσκοι των υπολοίπων ενώ ξεκίνησαν "γεμάτοι", κατάντησαν να είναι γεμάτοι με αδιάφορα τραγούδια. Ποιοι είναι αυτοί που σήμερα θα αφυπνίσουν τον κόσμο, θα τον βάλουν να προβληματιστεί, να ξεσηκωθεί; Ο Σιδηρόπουλος και ο Άσιμος δεν έγραψαν μόνο κορυφαία ερωτικά τραγούδια. Οι κοινωνικοπολιτικοί τους στίχοι, δεν έγιναν τυχαία συνθήματα σε πορείες, τοίχους και συνειδήσεις..

Επί δικτατορίας (όταν ο εχθρός ήταν ορατός) αυτό το έκανε ο Θεοδωράκης, ο Λοΐζος, ο Σαββόπουλος. Δεν είχαν έρωτα αυτοί στα τραγούδια τους; Είχαν και άλλα όμως και με αυτά ξεσήκωναν.. Τώρα;

2) Έγινε εξώφυλλο ο Χατζηγιάννης στο περιοδικό "Δίφωνο". Πολύ είπαν "γιατί να μην γίνει;", κάποιοι ότι άργησε κιόλας.. Το Δίφωνο για όσους δεν ξέρουν ή δεν θυμούνται (ή δεν θέλουν), πριν από κάποια χρόνια ήταν, πως να το πω, ένα περιοδικό όπου διάβαζες, έβλεπες και άκουγες όσα δεν μπορούσες σε όλα τα άλλα περιοδικά, πάντα με μία κατεύθυνση στα ποιοτικά και αυθεντικά στοιχεία, του εντέχνου, της τζαζ και του ροκ. Ξένου και ελληνικού. Ένα περιοδικό που σε τύπους όπως ο Χατζηγιάννης όχι απλά δεν είχε θέση σε εξώφυλλο, αλλά ούτε σε μία γραμμή. Και δε θα κάτσω να το αναλύσω. Αυτό λοιπόν το "κοκκοράκι" έχει ταλέντο μουσικό, αλλά είναι μεγαλύτερο ταλέντο στο να κλέβει, να κόβει και να ράβει μουσικές. Και γι' αυτό πριν από κάποια χρόνια δεν είχε θέση σε αυτό το περιοδικό. Αλλά και σε πολλές δισκοθήκες.

Καταλήγω λοιπόν, στο ότι η εποχή που ζούμε απαιτεί ξεκάθαρες στάσεις, απόψεις και πράξεις. Δεν πάει άλλο, δεν γίνεται αλλιώς..

Πιστεύω ότι η "στρατευμένη" Τέχνη (και προφανώς Τέχνη δεν είναι μόνο η Μουσική..) πρέπει να βγει μπροστά και να αντιδράσει. Να μιλήσει, να φωνάξει. Και σε πρώτη φάση, οι ξεκάθαρες στάσεις, απόψεις και πράξεις, μου αρκούν.

Κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται και να ακούγονται. Και ας είναι τραβηγμένα κι ας είναι ό,τι και όπως να 'ναι... Αρκεί να είναι ξεκάθαρα.

Υ.Γ. "Που 'ναι το φως σου το κρυμμένο, αυτό που χρόνια περιμένω;"

Καλό Ταξίδι Μάνο..

2010-04-14T10:14:00.011+03:00

Χθες 13/4/2010, έφυγε απροσδόκτητα από τη ζωή ο Μάνος Ξυδούς. Το βίντεο που ακολουθεί είναι από τη συναυλία με τους Κατσιμιχαίους στις 12/3/2010 στη Θεσσαλονίκη, όπου ερμηνεύει το τραγούδι "Εσύ εκεί" (Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος, Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος)..

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΝΟ..

UPDATE: Ακόμη ένα βίντεο από εκείνη τη βραδυά όπου ερμηνεύει τα τραγούδια "Για ένα κομμάτι ψωμί", "Ακόμα προσπαθώ" και "Πούλα με".

Μήπως θέλουμε γύψο..;

2010-04-13T00:32:00.011+03:00

Αφορμή για τα όσα γράφω αποτέλεσε βίντεο που τραβήχτηκε το περασμένο Σάββατο στην οδό Ερμού στην Αθήνα, όπου το παρεμπόριο "ανθεί" και το εμπόριο "μαραζώνει". Φαίνεται λοιπόν εκεί, "επιτροπή εμπόρων πήραν την πρωτοβουλία να κάνουν μία ενημέρωση των πολιτών και καταγραφή του λαθρεμπορίου που γίνεται τόσα χρόνια στην οδό Ερμού". Όλα αυτά μπροστά στους "πάγκους-σεντόνια" των αφρικανών και λοιπών (λαθρο)μεταναστών στους οποίους στηρίζεται το παρεμπόριο. Προφανώς γρήγορα η κατάσταση ξεφεύγει και γίνεται σύρραξη. Έλληνες κυνηγούν αλλοδαπούς στα στενά της Ερμού. Η Αστυνομία πάντα, απλά παρακολουθεί.

"Προφανώς είναι ρατσιστική επίθεση.." λέει ένας φίλος. Ωραία του απαντάω, εγώ δε θα πω ότι αυτό γίνεται "γιατί οι συσχετισμοί πλέον έχουν αλλάξει. Γιατί στο κέντρο της Αθήνας, αυτοί κάνουν κουμάντο. Γιατί το καθεστώς αυτό πλέον έχει εγκατασταθεί και ανθεί και στην επαρχία. Γιατί καμμία Αρχή δεν τους ακουμπάει. Γιατί ντρεπόμαστε να ζητήσουμε τα αυτονόητα. Γιατί είμαστε μετανάστες στην ίδια μας την πατρίδα. Γιατί γίναμε πάλι ραγιάδες".

Ωραία λοιπόν, είναι ρατσιστική επίθεση. Το παρεμπόριο το ελέγχουν Έλληνες και απλά εκμεταλλεύονται τους αλλοδαπούς. Και τους βολεύει έτσι, γιατί και πλουτίζουν αλλά και κανείς δεν τους ενοχλεί. Γιατί στρέφονται αλλού.

Και έτσι, γίνονται στημένα (ή όχι) σκηνικά, για να ξεδώσουν κάποιοι ρατσιστές (ή να εκφραστούν αγανακτισμένοι πολίτες).

Και το θέμα είναι ότι πλέον ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ κάποιοι θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Είτε πιστεύεις το ένα σενάριο, είτε το άλλο. Όπως βέβαια αυτοί πιστεύουν. Και πως θα πεις στον Έλληνα ότι αλλού είναι το πρόβλημα, ότι ας επικεντρωθούμε στο τι, πως και ποιοι δημιούργησαν και συντηρούν αυτή την κατάσταση; Διότι όταν υπάρχει μία πληγή, κοιτάς να σταματήσεις πρώτα την αιμοραγία. Και ναι, μπορεί με αντίστοιχους όρους και δικαιολογίες κάποιοι να έβαλαν τη χώρα κάποτε στο γύψο.. Αλλά μήπως η κατάσταση θέλει γύψο; Μήπως πάει προς τα εκεί; Ή μήπως κάποιοι θέλουν να πάει προς τα εκεί; Και πως θα πεις του "άλλου" ότι δεν είναι έτσι; Ότι αυτοί οι ρατσιστές ή αγανακτισμένοι έχουν άδικο. Ότι κάνουν λάθος. Ότι όλα είναι καλά και δεν τρέχει τίποτα. Πως;

Και μέσα σε όλα αυτά καμμία Πολιτεία και κανένα όργανό της δεν ακουμπάει, ούτε κυνηγάει, ούτε καν ελέγχει τίποτα. Ούτε τους μεν, ούτε τους δε. Ούτε τους μαυροεμπόρους, ούτε τους καημένους αλλοδαπούς, ούτε τους ρατσιστές, ούτε τους αγανακτισμένους.

Άρα μήπως τελικά κάποιοι θέλουν να πάει προς τον γύψο η κατάσταση; Και γιατί;

..ή μήπως απλώς η αλλοδαπή "μαφία" του λαθροεμπορίου εκμεταλλεύεται έναν παράδεισο της παρανομίας και ατιμωρησίας που πάει να γίνει η Ελλάδα; Και γιατί πάει να γίνει;

..ή μήπως όλοι τρώνε από αυτή την ιστορία και είναι ολοι ικανοποιημένοι;

Υ.Γ. Και φυσικά στη μέση βρίσκεται ο τρομαγμένος μικρομεσαίος Έλληνας. Αυτός ο κλασσικός ~~ο μαλάκας~~ ο Έλληνας. Που χαίρεται, αφού μπορεί να πάρει με 10€ την τσάντα που είναι σχεδόν ίδια με αυτή που του γυάλισε στη βιτρίνα, η οποία όμως είναι πανάκριβη. Η οποία δεν είναι γι' αυτόν, είναι για πλούσιους. Υπάρχουν άλλες γι' αυτόν. Αλλά δεν αποδέχεται την ομορφιά της ταξικότητας του καπιταλισμού και της ελεύθερης οικονομίας (δικό μου αυτό). Είναι όνειρό και σκοπός της ζωής του η ανέλιξη σε μία ανώτερη τάξη. Γιατί; Γιατί έτσι του πλασάρεται από παντού. Μέχρι να το πετύχει όμως γουστάρει να ζει το παραμύθι του με μαϊμού "πλούσια" προϊόντα. Και αν τελικά (σχεδόν) το πετύχει, ζει περήφανος με το πανάκριβο και γνήσιο προϊόν του, μαζί με την τρύπια κάλτσα του.

Αυτός που προκειμένου να έχει μία μικρή αλλά σημαντική για την τσέπη του έκπτωση, θα προτιμήσει το παράνομο, το χωρίς απόδειξη. Πολλοί λένε και έχουν δίκαιο ότι η Ελλάδα δεν έχει χρεωκοπήσει, γιατί στηρίζεται σε μεγάλο ποσοστό στην μαύρη οικονομία, την παραοικονομία. Ε, λουστείτε το τώρα. Όχι εσείς βέβαια, αλλά τα παιδιά σας.

Και όχι φίλε Σ., δεν φτάνει το να μην τους ψηφίσεις.

Ανθρώπινο δυναμικό υψηλής ποιότητας

2010-04-06T11:32:00.006+03:00

Του ΘΟΔΩΡΗ ΠΕΛΑΓΙΔΗ Καθηγητή οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς.

Ο «καλός αποπληθωρισμός» (good deflation) θα μπορούσε να είναι ένας απρόσμενος φίλος για την ελληνική οικονομία.

Η απαξίωση και η κρίση αποκτούν δυναμική μεγάλων αλλαγών εσχάτως. Εάν αποφύγουμε τις μόνιμες βλάβες, ίσως μπορέσουμε να βγούμε από το πηγάδι κάποια στιγμή στο μέλλον. Με ποιον τρόπο και με τι συνθήκες;

Επισημαίνονται μόνο δύο:

1) Το ανθρώπινο δυναμικό. Μέσα στην αγορά εργασίας ή και στην ανεργία/αεργία βρίσκονται άνθρωποι με καταπληκτικές σπουδές στο εξωτερικό, εγκλωβισμένοι, με ένα απόθεμα επένδυσης ανθρώπινων πόρων που σήμερα δεν μετριέται. Θα έλεγε κανείς ότι το απόθεμα αυτό, που περιμένει να επενδυθεί, είναι η κρυφή δύναμη της χώρας: Κοσμοπολίτες, πολύγλωσσοι, αλλά και πραγματικοί πατριώτες. Πέρασαν από τα ελληνικά δημόσια σχολεία, οι γονείς τους νοσηλεύθηκαν στα δημόσια νοσοκομεία, μεγάλωσαν σε μικροαστικές ή έστω μεσαίες οικογένειες. Δεν έχει καμφθεί το ένστικτό τους. Δεν ανήκουν στον οπορτουνισμό των βλαχομπαρόκ αστών που πλούτισαν μέσα στη μαύρη οικονομία και την κλεπτοκρατία της μεταπολίτευσης. Θέλουν την Ελλάδα γόνιμα σύγχρονη και μοντέρνα. Μια μικρή και σφικτή οικονομία, με αυτοπεποίθηση αλλά και με αίσθηση του μέτρου. Ανήκουν στο προοδευτικό κέντρο οι περισσότεροι, με κεντροαριστερές αλλά και πολιτικά φιλελεύθερες καταβολές. Ανεξαρτήτως τι ψηφίζουν (αν ψηφίζουν). Σήμερα βρίσκονται σε αναμονή, σε ένα ιδιότυπο πολιτικό και οικονομικό περιθώριο. Πολλοί από αυτούς βρίσκονται στο εξωτερικό και θα επιθυμούσαν να επιστρέψουν. Τι μπορούν να περιμένουν όλοι αυτοί;

Μια νέα γενιά..

Περιμένουν να αποδυναμωθούν, να απονομιμοποιηθούν από την κρίση ή έστω να συνταξιοδοτηθούν αυτοί που συστήνουν σήμερα τις ομάδες με τα σκανδαλώδη περιθώρια κέρδους και τις κλειστές αγορές ή τα κλειστά πολιτικοκομματικά συστήματα. Στο πρώτο ράγισμα του φράγματος που όλοι αυτοί έχουν στήσει, μπορεί να ανοίξει ένα παράθυρο από το οποίο θα εισχωρήσει μια νέα γενιά με προσόντα, που σήμερα παραμένει αόρατη, στο πολιτικό και κοινωνικό περιθώριο.

Πού μπορούν να δραστηριοποιηθούν όλοι αυτοί; Σε ποιους τομείς; Στην επιχειρηματικότητα, αλλά και στην κυβέρνηση. Με απότομο και άμεσο άνοιγμα των κλειστών αγορών που θα δώσει ευκαιρίες επιχειρηματικότητας σε όλους.

2) Εχει σημασία να συνειδητοποιήσουμε το μεγάλο πλεονέκτημα της χώρας: τη θέση της, το κλίμα της, τις ακτές της, τα βουνά της, το χώμα της. Αν σας φαίνονται απλοϊκά όλα αυτά, κάνετε λάθος. Η Ελλάδα μπορεί να γίνει... ή μάλλον να πουλήσει αυτό για το οποίο την κατηγορούν σήμερα όλοι: «τη γλυκιά ζωή». Η Ελλάδα είναι, ή μπορεί να γίνει, τόπος καλής ζωής. Ένας τόπος πολυτελούς ποιότητας, της οποίας τα βασικά συστατικά παρέχονται ήδη δωρεάν! Παρά την αγριότητα με την οποία έχουμε φερθεί στο φυσικό μας περιβάλλον, ο τόπος ακόμη αντιστέκεται.

Παρά την τριτοκοσμική της πλευρά, στην Ελλάδα έχουν γίνει και μπορούν να ξαναγίνουν πράγματα μοναδικά, ακριβώς γιατί το μαγαζί της είναι γωνία.

Τελικά, ο τόπος και μερικοί άνθρωποι είναι το πλεονέκτημά μας. Από εδώ ξεκινούν όλα τα πλεονεκτήματα. Τόσο απλά.

Πηγή: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Σάββατο 3 Απριλίου 2010

Όλος ο κόσμος είναι εδώ και περιμένει..

2010-03-23T23:50:00.017+02:00

28/2/1999. Α.Ο. Τρίκαλα - ΠΑΣ Γιάννενα. Πρωτάθλημα Β' Εθνικής 1998-1999. Η χρονιά της ανόδου στην Α' Εθνική. Το Εθνικό Στάδιο Τρικάλων κατάμεστο, εικόνα συνηθισμένη στα Τρίκαλα, από τα προηγούμενα χρόνια της ανόδου.

Ανέσυρα αυτή τη φωτογραφία από το "αρχείο" μου, μετά τις δηλώσεις του τωρινού προέδρου της "νέας" ομάδας (της ΠΑΕ Trikala FC 1963), περί απογοήτευσής του από τον κόσμο της πόλης των Τρικάλων που δεν στηρίζει την ομάδα.

Πρόεδρε (ή αν θέλετε, μεγαλομέτοχε), έκανες και κάνεις σοβαρά λάθη, κυρίως επικοινωνιακά. Δεν φτάνουν μόνο τα λεφτά και η πρόθεση, ο κόσμος θέλει να δει και άλλα πράγματα. Η ομάδα κυρίως τα χρειάζεται: Ανθρώπους και έργα που δείχνουν επαγγελματισμό, συνέπεια, σοβαρότητα.

Όχι, δεν πρέπει να κάνεις αυτά που έκανε και ο τότε πρόεδρος για να παει η ομάδα ψηλά και να έρθει αυτός ο κόσμος στο γήπεδο.. Γιατί από τότε που τα έκανε, χαρήκαμε για 1-2 χρόνια, άρχισε όμως μετά ο κατήφορος που οδήγησε την ιστορική αυτή ομάδα στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα. Έναν κατήφορο που εσύ ανέκοψες και τώρα με λάθος τρόπο προσπαθείς να ανατρέψεις.

Όλος ο κόσμος είναι εδώ και περιμένει...

Ένα καλό παράδειγμα από μία Σχολή ΑΕΙ...

2010-02-23T16:51:00.007+02:00

"ΑΦΩΝΟΙ ΕΜΕΙΝΑΝ ενενήντα περίπου φοιτητές κατά τη διάρκεια του μαθήματος «Ειδικά Ρεπορτάζ» στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου της Αθήνας, όταν ο καθηγητής τους Λάμπης Ταγματάρχης, δημοσιογράφος και πρόεδρος στη συνδρομητική τηλεόραση, κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας σήκωσε μια φοιτήτρια που καθόταν στην πρώτη σειρά του αμφιθεάτρου και τη φίλησε στο στόμα.

ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ ΖΗΤΗΣΕ απ' τους φοιτητές να … καταγράψουν το περιστατικό και να το στείλουν άμεσα ως ρεπορτάζ στο μέσο που υποτίθεται ότι εργάζονταν.

Μόλις είχε ολοκληρωθεί εκτενέστατη συζήτηση με θέμα «Ηθικοί κανόνες στο ρεπορτάζ, ηθικά διλήμματα, εισβολή στην ιδιωτική ζωή» και είχε αναλυθεί η ανάγκη να ερευνούν σοβαρά και να ψάχνουν σε βάθος οποιοδήποτε θέμα πριν το καταγράψουν για το μέσον όπου μελλοντικά θα εργάζονται..

ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΟΝΤΩΣ κατέγραψαν αυτό που είδαν. Και με οξύ τρόπο καυτηρίασαν την πράξη του καθηγητή τους. Ένας μάλιστα…αποχώρησε επιδεικτικά από το αμφιθέατρο σε ένδειξη διαμαρτυρίας γι' αυτό που συνέβη στη συμφοιτήτριά του. «ΗΡΘΕ ΝΑ ΛΥΤΡΩΣΕΙ τα σεξουαλικά του βίτσια», έγραψε ο ένας, «σεξουαλική επίθεση σε φοιτήτρια την ώρα του μαθήματος», έγραψε ο άλλος, «πείραμα με σεξουαλικές προεκτάσεις», έγραψε ο τρίτος.

Χαμός. Η συνέχεια έχει ακόμη πιο μεγάλο ενδιαφέρον. Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΚΟΥΓΕ όλο το φρικτό κατηγορητήριο ατάραχος.

«Σας έχω βγάλει και φωτογραφία με το κινητό μου» του φώναξε ένας φοιτητής, «δεν φοβόσαστε ότι αύριο θα είστε πρωτοσέλιδο;» τον ρώτησε…

Ο καθηγητής σηκώθηκε κι αφού ευχαρίστησε τους φοιτητές του για τη συνεργασία, τους ανακοίνωσε ότι, αν δεν είναι εξαιρετικά προσεκτικοί και δεν ερευνούν αυτό που πρόκειται να γράψουν, πέρα απ' το γεγονός ότι δεν θα περάσουν ποτέ το μάθημά του, δεν θα γίνουν ποτέ καλοί δημοσιογράφοι.

Και αμέσως άρχισε να τους απαριθμεί τα λάθη τους:

1. Κανείς από τους φοιτητές-ρεπόρτερ δεν έκανε ρεπορτάζ.

2. Κανείς δεν σηκώθηκε από τη θέση του να ρωτήσει το «θύμα» αν είχε κάποια σχέση με τον κ. καθηγητή, αν είχε προηγηθεί κάτι μεταξύ τους, αν είχε προκληθεί ή είχε προκαλέσει τον καθηγητή.

3. Κανείς φοιτητής δεν παρατήρησε ότι η φοιτήτρια «θύμα» ήταν τελείως άγνωστο σ' αυτούς πρόσωπο και προφανώς δεν την είχαν ξαναδεί ποτέ στο αμφιθέατρο της σχολής.

4. Κανείς φοιτητής δεν πρόσεξε ότι αυτή η φοιτήτρια, όσο κι αν έμοιαζε νέα, ήταν τουλάχιστον δέκα χρόνια μεγαλύτερή τους.

5. Επειδή η φοιτήτρια «θύμα» δεν γνώριζε κανέναν, δεν μιλούσε και με κανέναν, πράγμα ασύνηθες για φοιτητικό αμφιθέατρο.

6. Κανείς απ' τους φοιτητές δεν σκέφτηκε ότι το θέμα που μόλις είχε αναλυθεί από τον καθηγητή είχε τίτλο «Ηθικοί κανόνες στη δημοσιογραφία» και ότι αυτό σημαίνει.

7. Κανείς δεν ρώτησε τη συμφοιτήτρια που καθόταν δίπλα στο «θύμα» αν πρόσεξε κάτι ιδιαίτερο στη συμπεριφορά του «θύματος» ή τη συμπεριφορά του καθηγητή.

8. Κανείς δεν φρόντισε να ρωτήσει τον καθηγητή αν είναι σύνηθες γι' αυτόν να καταφεύγει σε ανάλογες συμπεριφορές και αν αυτή είναι μια νέα διδακτική μέθοδος.

9. Τέλος, κανείς δεν φρόντισε να μάθει γιατί επιτέλους διάλεξε αυτή τη φοιτήτρια κι όχι μια άλλη… και, εν πάση περιπτώσει, αφού επρόκειτο να τον κάνουν πρωτοσέλιδο να του ζητήσουν να πει κι αυτός την άποψή του.

Το μάθημα τελείωσε. ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ συζητούσαν μεγαλόφωνα για το περιστατικό.

Ο καθηγητής έπρεπε να αποχωρήσει γρήγορα από την αίθουσα γιατί το δίωρο της διδασκαλίας είχε τελειώσει. ΣΗΚΩΘΗΚΕ, μάζεψε τα πράγματά του από την έδρα, ζήτησε από τους φοιτητές ένα λεπτό ησυχία για να τους συστήσει τη γυναίκα του, που πρώτη φορά παρακολούθησε μάθημά του".

(Το έστειλε ο Γ. Κατσιγιάννης)

Το βρήκα εδώ.

Fireplace Memories..

2010-02-03T16:00:00.008+02:00

Δεν υπάρχουν λόγια.. Απολαύστε:

Εκτός Μητρώου Ενεργειακών Επιθεωρητών οι Φυσικοί!

2010-01-29T18:15:00.012+02:00

Το θέμα είναι απλό. Όλα τα κτίρια θα πρέπει να αποκτήσουν πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης. Αρχικά για να γίνει κατηγοριοποίηση των κτιρίων, με στόχο τη δημιουργία αργότερα κτιρίων όσο γίνεται ενεργειακά αποδοτικότερων. Δηλαδή κτίρια που ζεσταίνονται εύκολα το χειμώνα, που θα δροσίζονται εύκολα το καλοκαίρι, που θα παράγουν ίσως μέρος της ενέργειας που χρειάζονται κλπ.. Τα πιστοποιητικά αυτά θα τα εκδίδει ο Ενεργειακός Επιθεωρητής μετά από μελέτη, σε τιμές που στην Ευρώπη κυμαίνονται αυτή τη στιγμή στο 1-1,20€ ανά τετραγωνικό μέτρο. (Στην Ελλάδα ήδη μιλάμε για 2,5-3€!..)

Ενεργειακός Επιθεωρητής στην Ελλάδα, μπορεί να γίνει ένας Μηχανικός του Πολυτεχνείου, ακόμα και ενός ΤΕΙ παρακολουθώντας κάποια σεμινάρια και δίνοντας εξετάσεις. Δε μπορεί όμως να γίνει ένας Φυσικός (!). Κάτι που γίνεται στην Ευρώπη. Ακόμα και ένας Φυσικός με κατεύθυνση Περιβάλλοντος ακόμα και με μεταπτυχιακό στη Φυσική Περιβάλλοντος. Ενδεικτικά, ένας τέτοιος Φυσικός έχει διδαχθεί όλα τα μαθήματα που αφορούν αυτή την πιστοποίηση, έχει κάνει μάλιστα και διπλωματικές εργασίες στην Ενεργειακή Απόδοση Κτιρίων, ακόμα και στην Ενεργειακή Σχεδίασή τους!

Το κορυφαίο στην όλη υπόθεση είναι ότι η Υπουργός μας του Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, η κ. Τίνα Μπιρμπίλη είναι, τι άλλο; ...συνάδελφος Φυσικός!

Το θέμα είναι απλό.
1ον) Στην Ελλάδα κουμάντο στα θέματα Περιβάλλοντος και Ενέργειας κάνει το ΤΕΕ (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας) και οι συντεχνίες γενικότερα και όχι το εκάστοτε Υπουργείο.
2ον) Τα επαγγελματικά δικαιώματα των Φυσικών, συνεχώς συρρικνώνονται!

Επισυνάπτω την απόφαση των μεταπτυχιακών φοιτητών του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών για το θέμα:

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ 26/01/2010

Ο Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του για τον αποκλεισμo των πτυχιούχων Φυσικών απo το Μητρώο Ενεργειακών Επιθεωρητών (Ενεργειακή Απoδοση Κτηρίων - Κανονιστικές Διατάξεις για Εφαρμογή του Ν. 3661/08).

Σύμφωνα με το νέο σχέδιο νoμου, η νέα νομοθεσία και κατηγοριοποίηση των κτηρίων στοχεύει στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και στη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικoτητας των κτηρίων και oχι στη διαστασιολoγηση συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού ή στον προσδιορισμo της εγκατεστημένης ισχύος φωτισμού. Κατά συνέπεια δε θίγονται επαγγελματικά δικαιώματα οποιασδήποτε ομάδας επαγγελματιών αλλά εισάγεται μια νέα κατηγορία μελετών που αφορά την ενεργειακή απoδοση των κτηρίων. Η μελέτη «ενεργειακής απoδοσης κτηρίων» δεν εμπίπτει σε καμία απo τις ήδη υπάρχουσες κατηγορίες μελετών του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (πρώην Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.) αλλά αποτελεί τυπικά και ουσιαστικά νέα κατηγορία μελέτης.

Δικαίωμα υπογραφής στη νέα κατηγορία οφείλουν να έχουν oσοι έχουν τα απαιτούμενα προσoντα και σε αυτούς αποδεδειγμένα πρέπει να περιλαμβάνονται οι Φυσικοί. Το τελευταίο προκύπτει τoσο απo τα μαθήματα που περιλαμβάνονται στον κύκλο σπουδών τους ήδη απo το προπτυχιακo αλλά και στο μεταπτυχιακo επίπεδο, τα οποία καλύπτουν oλη τη γνώση υποβάθρου που αφορά το νέο Σχέδιο Νoμου, oσο και απo τη χρήση λογισμικού σχετικού με τις απαιτήσεις του Σχεδίου Νoμου στα πλαίσια μαθημάτων και διπλωματικών εργασιών (λογισμικo υπολογισμών σύμφωνα με τα πρoτυπα ISO 13790, EN 15193, EN 15316). Επιπλέον, λoγω των γνώσεων και ικανοτήτων που έχουν αποκτήσει οι Φυσικοί απo την ενασχoλησή τους με το αντικείμενο, έχουν αναπτύξει μελετητική και ερευνητική δραστηριoτητα, οι οποίες έχουν γίνει αποδεκτές απo τον τεχνικo και επιστημονικo κoσμο επί σειρά ετών. Τέλος, επισημαίνεται oτι είναι σύνηθες σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τέτοιου είδους μελέτες να συντάσσονται και υπογράφονται απo κατoχους πτυχίου Φυσικής, με γνωστικo αντικείμενο τη Φυσική Κτηρίων.

Δυστυχώς oμως, μετά τη μεθοδευμένη εδώ και δεκαετίες απαξίωση των Φυσικών, την προκήρυξη συνεχώς λιγoερων θέσεων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τον γολγοθά του ΑΣΕΠ, την εκδίωξη απ&o το ΤΕΕ των κατoχων του διπλώματος Ηλεκτρονικής και Ραδιοηλεκτρολογίας, έρχεται το παρoν σχέδιο νoμου να αποκλείσει τους Φυσικούς απo την απoκτηση άλλου ενος επαγγελματικού δικαιώματος, παρά το γεγονος οτι αυτο περιλαμβάνεται στο υπο δημοσίευση Προεδρικο Διάταγμα που καθορίζει τα επαγγελματικά δικαιώματα των Φυσικών.

Θεωρώντας απαράδεκτη τη στέρηση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων απο έναν κλάδο που σχετίζεται άμεσα με το αντικείμενο σπουδών μας, απαιτούμε την ένταξή μας στο Προεδρικο Διάταγμα για το Μητρώο Ενεργειακών Επιθεωρητών (κάτι το οποίο προβλεποταν στο σχετικο προσχέδιο) και το δικαίωμα σύνταξης και υπογραφής μελετών ενεργειακής αποδοσης κτηρίων. Ταυτοχρονα προτείνουμε τη δημιουργία νέας κατηγορίας μελετών ενεργειακής αποδοσης κτηρίων.

Σε κάθε περίπτωση διατηρούμε το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουμε κάθε νομιμο μέσο προκειμένου να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.

UPDATE: Δημιουργήθηκε μία ομάδα στο Facebook για την προώθηση της διαμαρτυρίας. Λέγεται "ΑΔΙΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ"

Διόδια; Ευχαριστώ, δεν θα πάρω! Δεν πληρώνω!

2010-01-29T12:35:00.006+02:00

Στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Αθήνα αντιμετώπισα μπλόκα αγροτών, παράδρομους, κατσικόδρομους, λασπόδρομους, λακούβες, νταλίκες και διόδια. Στην επιστροφή μάλιστα, έμαθα όλη την παλαιά "εθνική" οδό Αθηνών-Λαμίας.. Τα μπλόκα των αγροτών τα υπέμεινα, τους "δρόμους", τις νταλίκες και τις λακούβες επίσης. Τα διόδια όμως συγνώμη, όχι. Δεν είναι δυνατόν από τη Λαμία να αρχίζουν μπλόκα, να κινούμαι για αρκετά χιλιόμετρα σε στενούς δρόμους με λακούβες, να κινδυνεύω διπλά και να μου ζητάνε να πληρώσω διόδια ανάμεσα σε μπλόκα!

Είχα δει πριν λίγες μέρες το παρακάτω βίντεο από μία κίνηση πολιτών (Διόδια STOP!) που αρνούνταν να πληρώσουν διόδια σε όλη τη διαδρομή Βόλος-Αθήνα:

Ε, δεν υπήρχε περίπτωση να μη το κάνω κι εγώ. Και το έκανα. Το έκανα μία φορά βέβαια, γιατί είχα την περιέργεια αν θα εμφανιστεί κανένα 20πλάσιο πρόστιμο. Το έκανα κάποια στιγμή που είχα αγανακτήσει πραγματικά. Αφού έχω βγει (λόγω μπλόκου) στη Λαμία σε παράδρομο για αρκετή ώρα, μπαίνω στην Εθνική Οδό, περνάω κι άλλο μπλόκο, περνάω κανονικά από την Εθνική τα Καμένα Βούρλα και τον Άγιο Κων/νο, πληρώνω τα διόδια στην Τραγάνα, βγαίνω ξανά σε παράδρομο στο μπλόκο του Κάστρου και για να ξαναμπώ στην Εθνική στο ύψος της Θήβας μου ζητάνε 0,85€ σε "πλευρικά" διόδια!

"Θα αστειεύεστε" λέω στην υπάλληλο, "μετά από τόσα μπλόκα και κίνηση σε παράδρομους-κατσικόδρομους να μου ζητάτε να πληρώσω". "Δεν πληρώνετε 85 λεπτά κύριε;" μου λέει ."Και τα 5 λεπτά είναι η κοροϊδία! Σημειώστε αν θέλετε την πινακίδα μου και σηκώστε την μπάρα!" Σημειώνει το αριθμό μου, μου ανοίγει και περνάω. Απλά.

Απ' ότι διάβασα πάντως, πρόστιμο μπορεί να στέλνει μόνο το ΤΕΟ (Ταμείο Εθνικής Οδοποιίας) που είναι κρατικό και έχει μόνο 2 διόδια στην Ελλάδα (θα τα βρω ποια είναι). Οι υπόλοιπες (Νέα Οδός, Ιόνια, Αιγαίου κλπ) οδοί είναι ιδιωτικές, όπως και τα διόδιά τους. Η Αστυνομία-Τροχαία (Δημόσιο γενικά) δε μπορεί να επέμβει και να επιβάλλει είσπραξη, γιατί απλά δεν έχει κανένα λόγο εκεί, καθώς πρόκειται για διαφορά ιδιωτών. Οπότε μόνο δικαστικά μπορεί να απαιτήσουν καταβολή του αντιτίμου. Δικαστικά όμως ενάντια σε χιλιάδες πολίτες που το έχουν ήδη κάνει. Και αν κινηθεί δικαστικά (και λόγω κενών που υπάρχουν στη Σύμβαση που έχουν υπογράψει) δικαιωθεί ένας μόνο πολίτης, λόγω του δεδικασμένου θα δικαιωθούν και οι υπόλοιποι και καταλαβαίνετε τι θα γίνει μετά..

Κάντε το κι εσείς λοιπόν, όχι για τα πολλά λεφτά.. Κάντε το για την κοροϊδία και το κλέψιμο που γίνεται εις βάρος μας.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://diodiastop.blogspot.com/

Εκτός πραγματικότητας...

2010-01-15T19:03:00.008+02:00

Στην Ελλάδα, ο μέσος εργαζόμενος του Ιδιωτικού τομέα αλλά και ο νέος των stage του Δημοσίου, ίσα ίσα που τα βγάζει πέρα με δουλειά 12 μήνες τον χρόνο. Και το βουλώνει και λέει κι ευχαριστώ.

Στην ίδια χώρα, ο Αγρότης (που ναι, τόσα του χρωστάμε..) θέλει να τα βγάζει πέρα δουλεύοντας 6 μήνες τον χρόνο. Και επειδή προφανώς αυτό δεν γίνεται, έχει μάθει να αντιδράει κλείνοντας δρόμους.

Το θέμα είναι ότι φέτος υπάρχει μια διαφορά. Τα Τέμπη θα είναι κλειστά μέχρι και το Πάσχα (άλλο θέμα κι αυτό...) και η κυκλοφορία γίνεται από "παρακαμπτήριες επαρχιακές οδούς".

Και τι έγινε με αυτό; Ο αγρότης αυτό ξέρει να κάνει, αυτό κάνει. Μόνο που είναι ξύπνιος και δεν πάει στα Τέμπη όπως κάθε χρόνο, αλλά κλείνει τις "παρακαμπτήριες επαρχιακές οδούς". Και έτσι η κίνηση γίνεται από "κατσικόδρομους".. Και τι έγινε με αυτό;

Ορίστε:

Λεωφορείο του ΚΤΕΛ Λαμίας με 45 επιβάτες, που εκτελούσε το δρομολόγιο Λαμία - Αθήνα, εξετράπη της πορείας του και ανετράπη μεταξύ των χωριών Δαμάστα και Ηράκλεια.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, πολλοί από τους επιβάτες μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρα στο νοσοκομείο Λαμίας.
Το λεωφορείο ακολουθούσε παρακαμπτήριο δρόμο, λόγω του αποκλεισμού της εθνικής οδού από αγρότες.

troktiko.blogspot.com

Όμως οι αγρότες μας είναι "ευαίσθητοι" . Άνοιξαν τα μπλόκα για εξυπηρετηθούν οι τραυματίες.

Νόμιζα ότι σε αυτή τη χώρα μόνο οι πολιτικοί της είναι εκτός πραγματικότητας...

Καλή Χρονιά! Το 2010 θα είναι σημαντικό έτος...

2009-12-31T22:00:00.003+02:00

Καλή Χρονιά! Καλώς να μας έρθει το 2010, με Υγεία, Αγάπη, Δύναμη, Επιτυχίες, περισσότερη Ανιδιοτέλεια και ...λιγότερη υποκρισία.

Σίγουρα το 2010 θα είναι ένα σημαντικό έτος. Ας το απολαύσουμε λοιπόν!...

...διαβάζοντας τον Καζαμία του 2010 του LiFo από τον Pitsiriko!

Καλημέρα και Καλές Γιορτές!

2009-12-23T10:50:00.007+02:00

Καλημέρα και Καλές Γιορτές σε όλους, με Υγεία, Αγάπη, Δύναμη, Επιτυχίες...

...και ό,τι καλύτερο επιθυμεί ο καθένας.

Με τους ήχους των "Γαρδικιώτικων Βιωμάτων":

Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας ξανά μαζί!

2009-12-03T18:45:00.019+02:00

«Ενα βράδυ στο σπίτι μου μού πετάει ξαφνικά ο Χάρης. "Τι λες; Να παίξουμε το καλοκαίρι μαζί;". "Εγινε", του λέω. "Αν το θέλεις πραγματικά, πάμε". Το αποφασίσαμε επί τόπου.»

Αυτό ήταν. Το καλοκαίρι που έρχεται θα είναι σπουδαίο!

Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας ξανά μαζί!

«Τον Μάρτιο με δύο συναυλίες (12/3 στη Θεσσαλονίκη, 20/3 στην Αθήνα) και μετά, πρώτα ο Θεός, θα συνεχίσουμε το καλοκαίρι. Πάντα, όμως, χαλαρά. Δεν είναι come back ούτε καινούργιο ξεκίνημα. Απλά, μας ήρθε κέφι να ξανατραγουδήσουμε μαζί. Πρώτα για εμάς τους ίδιους και μετά για τους φίλους που δεν μας ξέχασαν. Τόσο απλά».

πηγή: Ελευθεροτυπία, 28/11/09

Όπως καταλαβαίνετε τίποτα δε έχει αλλάξει, τίποτα όμως δεν θα είναι όπως παλιά... Το καλοκαίρι οι διακοπές θα κανονιστούν βάσει των συναυλιών. Άντε να περάσει γρήγορα "ετούτος ο χειμώνας"...

Καλή αντάμωση Χάρη και Πάνο!

UPDATE: Βγήκε και το Δελτίο Τύπου για τις συναυλίες του Μαρτίου!

Ο πόλεμος υποκρισίας συνεχίζεται ...σε άλλο μέτωπο!

2009-12-03T10:24:00.045+02:00

.Ο πόλεμος υποκρισίας συνεχίζεται ...σε άλλο μέτωπο αυτή τη φορά! Ενοχλήθηκαν οι επαγγελματίες της cLopy-paste ενημέρωσης γιατί ένας άνθρωπος με μεράκι τρέχει (παράλληλα με τη δουλειά του) και καταγράφει ειδήσεις στο νομό, πολλές φορές κατά αποκλειστικότητα.

Με μία κατάπτυστη ανάρτηση τον κατηγορούν ότι αντί να κάνει τη δουλειά του και να μεταφέρει άμεσα παθόντες στο Νοσοκομείο, εκείνος (τραυματιοφορέας) τα φωτογράφιζε. Κάτι που σαν αναφορά και μόνο φαντάζει ηλίθια, πόσο μάλλον για κάποιον που είναι γνωστός στην τοπική κοινωνία και που κάνει αυτή τη δουλειά-λειτούργημα χρόνια. Μάλιστα όπως λένε, ενημερώθηκαν διευθυντές, πρόεδροι, εισαγγελείς και υπουργοί, έφτασαν στο γραφείο του Πρωθυπουργού (!!!).

Όπως γίνεται αντιληπτό, το μόνο μεμπτό στην όλη ιστορία, θα ήταν αν ο εργαζόμενος παραμελούσε τα καθήκοντά του, ή αν φωτογραφίζοντας παθόντες παραβίαζε τα προσωπικά τους δεδομένα/ιατρικό απόρρητο. Κάτι που μπορεί (και μπορούσε) να γίνει εύκολα αντιληπτό με 2 τρόπους:

Με μία επώνυμη καταγγελία παθόντος κατά του τραυματιοφορέα.
Με μία παρακολούθηση του ιστολογίου του, όπου αναρτά τις "επίμαχες" φωτογραφίες και ρεπορτάζ.

Απ' ότι ξέρω, ούτε το πρώτο έγινε, ούτε και το δεύτερο (όσο καιρό τουλάχιστον το παρακολουθώ το ιστολόγιο).

Αναμένουμε εξελίξεις και εδώ λοιπόν...

Εκλογές στη Νέα Δημοκρατία..

2009-11-29T10:55:00.030+02:00

Eσωκομματικές εκλογές στη Νέα Δημοκρατία για ανάδειξη αρχηγού σήμερα και όλοι ψάχνουν τον καταλληλότερο Hγέτη, τον καλύτερο Αρχηγό, αυτόν που θα κρατήσει τις ισορροπίες μέσα στο κόμμα, αυτόν που θα ξαναφέρει τη Νέα Δημοκρατία στην Εξουσία.

Κανείς όμως δεν ψάχνει τον καταλληλότερο να κυβερνήσει αυτή τη χώρα, αυτόν που θα τη βγάλει από το αδιέξοδο, αυτόν που μπορέσει να συναινέσει με τα άλλα κόμματα (κυρίως το ΠΑΣΟΚ) για το καλό του τόπου.

Αυτόν που σε συνεννόηση με όλους, θα βάλει κάτω ένα πρόγραμμα δεκαετίας για την Παιδεία, την Οικονομία, την Υγεία, την Άμυνα και την Ασφάλεια.. Και να το εφαρμόσει. Κάποιον που θα εφαρμόσει τις Μεταρρυθμίσεις και τους Νόμους.

Πριν κάποια χρόνια ο Καραμανλής έδωσε σε πολλούς την ελπίδα (μέσα σε αυτούς κι εμένα) ότι θα μπορέσει να τα κάνει αυτά. Έστω να τα προσπαθήσει. Δυστυχώς όμως, αποδείχθηκε λίγος. Πολύ λίγος..

Μήπως τελικά είναι καλύτερα να ψηφίσουμε για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ; Αλλά τι λέω; Αυτοί είναι Κυβέρνηση...

χαχα..

Update:
μπΕΛΛΑΣ - μπΕΛΛΑΣ - Αντώνης Σαμαράς! ..το χαμόγελο του JOCKER εκεί, παραμένει!

Πόλεμος υποκρισίας δημοσιογράφων και ιστοσελίδων

2009-11-20T19:50:00.021+02:00

Τις τελευταίες μέρες έχει προκύψει ένα θέμα στα τοπικά (τρικαλινά) μέσα μαζικής ενημέρωσης μετά από δημοσιεύματα ότι η ειδησεογραφική ιστοσελίδα του Δήμου Τρικκαίων συντηρείται σε μεγάλο ποσοστό, με άρθρα και ειδήσεις "κλεμμένες" από εφημερίδες και άλλες ιστοσελίδες. Έχουν κατατεθεί μηνύσεις, ετοιμάζονται αγωγές και ποιος ξέρει τι άλλο..

...και πραγματικά εξοργίζομαι. Γιατί; Γιατί όλοι τους μα όλοι τους (δημοσιογράφοι, ιστοσελίδες και ιστολόγια), (ανα)δημοσιεύουν ειδήσεις και άρθρα "κλεμμένα" (μερικώς ή ολικώς) από αθηναϊκά μέσα. Από εφημερίδες, ιστοσελίδες (sites) και ιστολόγια (blogs). Είτε δηλαδή κάνουν απλή αναδημοσίευση ή ακόμα χειρότερα δεν αναφέρουν πηγές ή τα παρουσιάζουν και ως δικά τους!

Και δεν μιλάω χωρίς αποδείξεις. Κάντε ένα "Google search" (ψάξιμο στο google.com) σε ένα μέρος των άρθρων (όχι τόσο στα πρωτοσέλιδα) και θα δείτε τι γίνεται. Τσεκάρετε ημερομηνίες και υπογράφοντα ονόματα. Δυστυχώς γι' αυτούς και ευτυχώς για εμάς τους υπόλοιπους, το διαδίκτυο ξεσκεπάζει οποιαδήποτε στιγμή τον καθένα. Και μάλιστα σε χρόνους πολύ μικρότερους του δευτερολέπτου..

Και ξέρετε κάτι; Δεν είναι κακό να αναδημοσιεύεις μια είδηση, ή μία άποψη. Άλλωστε οι ειδήσεις πλέον, είναι λιγότερες από τα ΜΜΕ. Αλλά το θέμα είναι η δουλειά να γίνεται σωστά. Και έντιμα.

Αυτά τα ολίγα κύριοι.. Σοβαρευτείτε.

Update: Το κείμενο στάλθηκε και δημοσιεύθηκε στο trikalaola και στο fatsimare με την υπόσχεση της απάντησης από το δεύτερο, την οποία και περιμένω...

Ευάγγελος Γιάνναρης - Μαρίνος Μητραλέξης

2009-10-28T02:30:00.059+02:00

Δύο ονόματα όχι τόσο γνωστά, σε μερικούς ίσως και καθόλου. Θα μου πείτε "εδώ έχουμε ξεχάσει ή δεν έχουμε ακούσει τίποτε για άλλους πιο σημαντικούς, αυτούς θα ξέρουμε;". Και πράγματι, έτσι είναι. Σε καμία περίπτωση όμως αυτό δεν μειώνει την ιστορική (και όχι μόνο) αξία αυτών των δύο ονομάτων. Αυτών των δύο Ηρώων. Που δεν είναι οι μόνοι στην τεράστια λίστα των Ηρώων τους Έπους του 1940. Είναι όμως ξεχωριστοί για την Ιστορία της Πολεμικής μας Αεροπορίας, αλλά και των Ενόπλων Δυνάμεων γενικότερα.

Αφορμή γι' αυτό το "άρθρο" αποτέλεσε μία έρευνα που έκανα κατόπιν "παραγγελίας" και σκέφτηκα ότι θα ήταν κρίμα να μη αποτυπώσω το αποτέλεσμά της με κάποιο τρόπο, κάπου.

Ευάγγελος Γιάνναρης
Ο πρώτος Έλληνας πεσών αξιωματικός του Ελληνοϊταλικού Πολέμου.
(βάση και της Φ.900/194/250829, Σ.197, 21/10/2005)

Γεννήθηκε το 1916 στην Αθήνα. Τον Σεπτέμβριο του '36 κατατάχθηκε στο Τμήμα Αεροπόρων της (τότε) Σχολής Αεροπορίας, απ' όπου αποφοίτησε με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού (χειριστή) τον Αύγουστο του 1939.

Το ξέσπασμα του πολέμου τον βρίσκει παρατηρητή-πυροβολητή στα αναγνωριστικά αεροσκάφη Henschel HS 126 του 2ου Αυτόνομου Σμήνους Παρατηρήσεως της 3ης Μοίρας Στρατιωτικής Συνεργασίας που έδρευε στο Λεμπέτ (σημερινή Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης).

Το πρωί της 30ής Οκτωβρίου 1940 παίρνει εντολή να απογειωθεί ως τρίτο πλήρωμα ισάριθμων HENSHEL 126 με χειριστή τον Αρχισμηνία Λεωνίδα Τσάντα, με σκοπό να παράσχουν κάλυψη (αναγνώρισης και βομβαρδισμού) στο Μέτωπο που κάλυπτε το Τμήμα Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας. Πραγματοποιούν αρκετές επιτυχείς "εξόδους".
Στην τελευταία (και μοιραία) δύο ελληνικά HS 126 εμπλέκονται με πέντε ιταλικά καταδιωκτικά Fiat CR 42 της 392ης Μοίρας Δίωξης. Κατά την αερομαχία το αεροσκάφος των Γιάνναρη - Τσάντα δέχεται καταιγισμό πυρών, τα οποία αναγκάζουν τον χειριστή του (μετά από ελιγμούς αποφυγής) να πραγματοποιήσει αναγκαστική προσγείωση με διάτρητο κινητήρα, κοντά στο ύψωμα Προφήτης Ηλίας έξω από το χωριό Βασιλειάδα του Νομού Καστοριάς.

Εκεί, ο Τσάντας αντιλαμβάνεται ότι ο Γιάνναρης είναι νεκρός από τα πυρά που δέχθηκαν. Έτσι, από νωρίς ο Ευάγγελος Γιάνναρης, μπαίνει στο πάνθεον των Ηρώων και καταλαμβάνει τη θέση του πρώτου πεσόντα Έλληνα Αξιωματικού του ιστορικού Έπους του '40. Η Πατρίδα τίμησε τον Ευάγγελο Γιάνναρη προάγοντας τον μετά θάνατον σε Υποσμηναγό και απονέμοντάς του τον Σταυρό του Ιπταμένου.

Το Νοέμβριο του 2007 σε εκδηλώσεις που γίνονται κάθε χρόνο προς τιμήν του στο χωριό Βασιλειάδα της Καστοριάς τοποθετήθηκε σε πλατεία που πήρε το όνομά του, προτομή του και αεροσκάφος F-104 της Π.Α.

Μαρίνος Μητραλέξης
..και το κατόρθωμα του, που λάμπρυνε ακόμη περισσότερο την Ιστορία της Π.Α.

Γεννήθηκε το 1916 στον Μίλα Μεσσηνίας. Τον Οκτώβριο του '36 εισήλθε στην (τότε) Σχολής Αεροπορίας, απ' όπου αποφοίτησε με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού (χειριστή) τον Αύγουστο του 1938. Ο πόλεμος τον βρίσκει να υπηρετεί στην 22α Μοίρα Δίωξης που έδρευε στη Μεγάλη Μίκρα έξω από τη Θεσσαλονίκη η οποία "πετούσε" με καταδιωκτικά αεροσκάφη P.Z.L. P24.

Την 2α Νοεμβρίου 1940 και ενώ η Μοίρα βρισκόταν σε κατάσταση πλήρους επιφυλακής, δίνεται εντολή για άμεση απογείωση των έξι PZL, καθώς δεκαπέντε ιταλικά βομβαρδιστικά Cant Ζ1007 bis Alcione (συνοδεία επτά καταδιωκτικών) της 50ης Αυτόνομης Σμηναρχίας BT, πλησίαζαν στη Θεσσαλονίκη με αποστολή τον βομβαρδισμό της. Τα ελληνικά PZL εντοπίζουν τα ιταλικά βομβαρδιστικά και αρχίζει σφοδρή αερομαχία. Η αερομαχία μεταφέρεται λίγο έξω από την Θεσσαλονίκη (περιοχή Λαγκαδά) όπου βρίσκονταν παρατεταγμένα τα ελληνικά αντιαεροπορικά πυροβόλα, τα οποία ενισχύουν από εδάφους την εμπλοκή.

Mια αρχικά άνιση (αριθμητικά) μάχη μετατρέπεται σε εποποιία. Σε αυτό το γεγονός συμβάλει η πράξη του Υποσμηναγού Μητραλέξη, ο οποίος αφού έχει "αδειάσει" τα πυρομαχικά του πάνω στο τρικινητήριο ιταλικό βομβαρδιστικό, δεν αρκείται σε αυτό (καθώς δεν καταρρίπτεται) και προβαίνει σε εμβολισμό, καταστρέφοντας το πηδάλιο της "ουράς" του ιταλικού βομβαρδιστικού, χρησιμοποιώντας την έλικα του αεροσκάφους του(!). Το ιταλικό σκάφος μπαίνει σε περιδίνηση και συντρίβεται στο έδαφος.

Το αεροσκάφος του Μητραλέξη με στρεβλωμένη την έλικά του, πραγματοποιεί αναγκαστική προσγείωση κοντά στο χώρο όπου συνετρίβη το ιταλικό βομβαρδιστικό. Εκεί συνειδητοποιεί ότι από το πενταμελές πλήρωμα οι τέσσερεις είναι σώοι (αφού χρησιμοποίησαν τα αλεξίπτωτά τους), τους συλλαμβάνει (αφού πρώτα τους έχει συστηθεί και χαιρετίσει στρατιωτικά) προτάσσοντας το περίστροφό του, τους επιβιβάζει σε αυτοκίνητο της Χωροφυλακής και τους οδηγεί στη Στρατιωτική Διοίκηση Θεσσαλονίκης (!).

Το εκπληκτικό αυτό περιστατικό γίνεται αμέσως γνωστό στον ελληνικό και ξένο τύπο, ανεβάζει στα ύψη το ηθικό και την υπερηφάνεια της Αεροπορίας μας. Μάλιστα το περιστατικό αυτό βρήκε γρήγορα μιμητές, δίνοντας στον Μητραλέξη τη φήμη του θρυλικού χειριστή. Για την παράτολμη αυτή πράξη του, τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας, ανώτατη ηθική αμοιβή σε καιρό πολέμου. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι ο μοναδικός Έλληνας Αεροπόρος στον οποίο απονεμήθηκε η διάκριση αυτή, ενώ διαρκούσε ο πόλεμος. Ο Μητραλέξης ασφαλώς δεν αρκέστηκε μόνο σε αυτό, καθώς συνέχισε τα κατορθώματά του και στη συνέχεια του πολέμου.

Ακόμα και ο θάνατος του όμως, δεν υπήρξε άδοξος. Σκοτώθηκε τον Σεπτέμβριο του '48 όταν το αεροσκάφος Oxford με το οποίο πραγματοποιούσε αναγνωριστική αποστολή στο Αιγαίο, κατέπεσε μετά από βλάβη του κινητήρα, στη θαλάσσια περιοχή της Τήνου, όπου βυθίστηκε. Του απονεμήθηκε μετά θάνατον ο βαθμός του Αντισμηνάρχου αφού του είχαν αποδοθεί πολλές διακρίσεις για τη δράση του από το 1940 μέχρι το 1945.

Πηγές:

Ιστορία της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας - Τόμος Γ,
Ιστοσελίδα Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας
..και άλλες αναφορές στο διαδίκτυο.

Eυχαριστώ θερμά το Μουσείο Ιστορίας της Πολεμικής Αεροπορίας, για την βοήθεια του στην παροχή έντυπου και ηλεκτρονικού πληροφοριακού υλικού. Επίσης τον Δημήτρη Σαμπάνη για τις φωτογραφίες του μνημείου του Μητραλέξη στο χωριό του (Μίλας Μεσσηνίας).

Η πλατεία στο Γαρδίκι, αλλάζει ...όψη!

2009-10-11T16:20:00.019+03:00

Μια ακόμη βόλτα στο χωριό, μιας και διανύουμε τις τελευταίες "καλοκαιρινές" μέρες.. Η εικόνα γνωστή, μας αποζημιώνει όπως πάντα...

Στην πλατεία όμως, κάτι μας περιμένει...

Η πλατεία μας, αλλάζει όψη! Την πλατεία που ξέραμε, πρέπει σιγά-σιγά να την ξεχάσουμε:

Όλοι θα θέλαμε να μπορούμε να το κάνουμε αυτό:

Καλό μας "ταξίδι" και ραντεβού το χειμώνα!

Ας ελπίσουμε, η τελική όψη της πλατείας μέχρι την Άνοιξη,
να μας αποζημιώσει...

Μία μαγική βραδιά στα "Μαντάνια"

2009-08-14T15:00:00.017+03:00

Μία μαγική βραδιά είχαν την ευκαιρία να ζήσουν όσοι βρέθηκαν το βράδυ της Πέμπτης (13/8) στο ξενοδοχείο "Πύργος Μαντάνια" στο πλαίσιο του 2ου Green Festival. Η Ελένη Τσαλιγοπούλου, ο Γιώργος Ανδρέου και ο Μανώλης Καραντίνης, μαζί με τον Βαγγέλη Καλαμάρα και τον Θοδωρή Κουέλη, χάρισαν στο κοινό μία βραδιά από αυτές που λείπουν από την περιοχή όχι μόνο του Ασπροποτάμου, αλλά και της ευρύτερης περιοχής των Τρικάλων.. Μία βραδιά που τα είχε όλα...

Γνωστές και αξεπέραστες ερμηνείες:

εύθυμα απρόοπτα:

τραγούδια που δεν τα είχαμε ξανακούσει έτσι:

και ερμηνείες έκπληξη:

Γιώργο, Ελένη, Μανώλη: Σας ευχαριστούμε!
Εις το επανιδείν!

Ασύρματο Internet στο Γαρδίκι!

2009-07-25T12:41:00.022+03:00

Η διπλανή φωτογραφία είναι από την πλατεία στο Γαρδίκι πέρυσι. Από φέτος στην φωτογραφία θα υπάρχει και ένα Laptop δίπλα στους καφέδες, τα τσίπουρα και τους μεζέδες, καθώς από φέτος το χωριό καλύπτεται από δωρεάν ασύρματο Internet (μετά από Ελάτη, Περτούλι και Νεραϊδοχώρι).

Συγκεκριμένα πρόκειται για "πρωτοβουλία του Δήμου Αιθήκων και αφορά μία πιλοτική ενέργεια που σχεδιάστηκε από την e-Trikala Α.Ε. και λειτουργεί με την προσφορά του δορυφορικού internet από την Ε.Α.Β." (πηγή: εφημερίδα Πρωινός Λόγος, 25/7/2009)

Χωρίς πολλά πολλά... Πάρτε laptop, netbook, PDA ή κινητό, ανεβείτε στο Γαρδίκι, ανιχνεύστε ασύρματα δίκτυα, βρείτε το δίκτυο "Aithikos", επιλέξτε το, συνδεθείτε ΔΩΡΕΑΝ (χωρις κωδικό) και "σερφάρετε" ακατάπαυστα!

Σε συνδυασμό με την πρόσφατη τοποθέτηση διαδικτυακής κάμερας (web-cam), που δίνει ζωντανή (on-line) εικόνα του χωριού όλο το 24ωρο, από την Αδελφότητα της Αθήνας, γίνεται σαφές ότι το Γαρδίκι μπαίνει για τα καλά στον Ελληνικό χάρτη της ευρυζωνικότητας.

Σ.τ.Ε.: Ακούγεται ότι οι παραγγελίες σε μαγαζιά και κεράσματα στα κλαρίνα που θα γίνονται on-line θα έχουν προτεραιότητα και έκπτωση.

update report:

Kαλοκαιρινά δώρα..

2009-07-20T15:30:00.007+03:00

Επειδή κατάλαβα ότι για να τελειώσω το Φυσικό πρέπει να γίνω άλλος άνθρωπος, έγινα. Όχι μόνο διαβάζω βιβλία (Φυσικής ..φυσικά!), αλλά τα κάνω και δώρο.

Πάρτε βιβλία και βοηθήματα Φυσικής και Μαθηματικών (που βρήκα στο gamato.info) ώστε ο Σεπτέμβρης που έρχεται να είναι απο τους τελευταίους (αν όχι ο τελευταίος).

Πάρε κόσμε λοιπόν!

Πανεπιστημιακή Φυσική - Τóμος Α' , Hugh D. Young
rapidshare.com/files/257920051/HDY-PF-1.rar

Φυσική Ι - Μηχανική, Γκαρούτσος
rapidshare.com/files/257487538/F1M-G.rar

Φυσική 3 - Κυματική, Μοίρας
rapidshare.com/files/257505047/F3K-M.rar

Μαθήματα Θεωρίας Πιθανοτήτων, Γκαρούτσος
rapidshare.com/files/257490596/P-G.rar

Μαθήματα Μιγαδικών Συναρτήσεων, Γκαρούτσος
rapidshare.com/files/257489628/MS-G.rar

Συναρτήσεις πολλών Μεταβλητών, Γκαρούτσος
rapidshare.com/files/257491421/SPM-G.rar

Και καλó ...διάβασμα. Όχι καλοκαίρι!

Υπάρχει ακόμα τέτοιος κόσμος;

2009-06-05T13:29:00.012+03:00

Παρακολουθω τις τελευταίες μέρες τις συγκεντρώσεις των κομμάτων ενόψει Ευρωεκλογών και απελπίζομαι βλέποντας ένθερμους νεολαίους να χοροπηδάνε φωνάζοντας και χαζοχαρούμενους μεσήλικες να κουνάνε σημαιάκια.

Μα καλά, υπάρχει ακόμα κόσμος που τρέχει στις συγκεντρώσεις των κομμάτων; Αυτός ο κόσμος ακόμα δεν κατάλαβε τίποτε; Τι περιμένει; Σε τι ελπίζει;

Αλλά αυτός είναι ο Έλληνας: "Μια φορά στα 4 χρόνια ψηφίζει για να έχει 4 χρόνια να βρίζει... Και άντε πάλι τα ίδια.."

...κι αν είναι τυχερός, κάπου θα χωθεί για 6 μήνες.
Οπότε το βουλώνει.

UPDATE: Για τα δε αριστερά κόμματα τι να πω; Φτάσαν στο σημείο να τα παίζουν στο στοίχημα για το ποιο θα βγει τρίτο.. Μήπως να βάλω τα λεφτά μου εκεί;

One more beautiful day, the same beautiful place.. (2)

2009-05-02T20:30:00.006+03:00

"Η εθνική μας μοναξιά" μεγάλωσε..

2009-04-27T12:20:00.008+03:00

Ένα χρόνο μετά.. Σαν σήμερα...

"Έφυγε" τα ξημερώματα της Κυριακής του Πάσχα (27/4/2008) ο Ελληνοκύπριος μουσικοσυνθέτης Μάριος Τόκας μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο..

Συνθέτης που με τα τραγούδια του για την Κύπρο έδωσε και θα δίνει δύναμη και κουράγιο στους απανταχού Έλληνες..

Συνθέτης που έδειξε την αξία του και στην ελληνική δισκογραφία, παρουσιάζοντας εξαιρετικές δουλειές σε συνεργασία με σημαντικούς Έλληνες ερμηνευτές όπως ο Μανώλης Μητσιάς ("Τα τραγούδια της παρέας"), ο Γιάννης Πάριος ("Σαν τρελό φορτηγό"), ο Πασχάλης Τερζής ("Θέλω να πω"), ο Δημήτρης Μητροπάνος ("Λαδάδικα", "Η εθνική μας μοναξιά") και άλλοι.

One more beautiful day, the same beautiful place..

2009-04-17T00:29:00.014+03:00

Ψήφος κατά "συνείδηση"...

2009-04-07T13:10:00.011+03:00

Τι μάθαμε χθες το βράδυ μετά την "απολογία" του Αριστοτέλη Παυλίδη (που είναι και Φυσικός..) στη Βουλή; (δανεισμένο απο το Πειρατικό Ρεπορτάζ)

1. 'Οτι δεν θα αποκτήσω ποτέ δικό μου σπίτι. Αλήθεια πόσο εύκολο είναι να πάρω δάνειο 100.000 ευρώ και να το εξοφλήσω σε δύο χρόνια, και να βρεθεί κι ένας θείος μου με μεγάλη οικονομική επιφάνεια να μου τα χαρίσει κιόλας ?
2. 'Οτι -κατ'ομολογία του πρώην Υπουργού Αιγαίου,- τα πλοία του Φώτη Μανούση, είναι "σαπάκια" και οι νησιώτες εκλιπαρούσαν να αποσυρθούν αλλά παρόλα αυτά είχαν πάρει 12 από τις 37 άγονες γραμμές και ταξίδευαν μέχρι πρότεινως πριν βαρέσουν τα κανόνια και οι απληρωσιές.
3. 'Οτι η δικαιοσύνη μπορεί τελικώς να μην είναι τυφλή, αλλά να μας κοροιδεύει τόσα χρόνια. Και κοίτατε, άμα το λέει και πολιτικός, σοβαρεύει επικίνδυνα το πράγμα.
4. 'Οτι μπορεί να μην είναι και τόσο σωστό να έχεις σχέση με πλοιοκτήτες, όταν είσαι Υπουργός, αλλά το πράγμα αλλάζει εάν ο πλοιοκτήτης είναι στέλεχος της παραταξής σου ε, και όπως να έχει τον βλέπεις με άλλο μάτι.
5. 'Οτι στην πιάτσα (μπορεί να) κυκλοφορούν και άλλοι "Μανούσηδες" κι όπως είπε ο Αριστοτέλης Παυλίδης απευθυνόμενος στους συναδέλφους του, να προσέχουν να μην πέσουν κι αυτοί θύματα.

Και 3 δικά μου σημεία:

1. Μάθαμε ότι ο εφοπλιστής κ. Μανούσης κατήγγειλε (ομολόγησε καλύτερα..) ότι "λάδωσε" προκειμένου να ευνοηθεί σε διαγωνισμό.. ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ "ΛΑΔΩΣΕ"!

2. Μάθαμε από τον κ. Παυλίδη για τον ανακριτή κ. Ζαβιτσιάνο ότι: "Διαρρέει τα πάντα στις εφημερίδες να ξέρετε, τι είπα, τι δεν είπα... και τον τσίμπησα ότι τα λέγει εκείνος".. ΚΑΙ ΜΑΘΑΜΕ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΗΤΟ!

3. Μάθαμε ότι χθες οι βουλευτές ψήφισαν κατά "συνείδηση"... ΕΔΩ ΓΕΛΑΜΕ!

Μέρες...for Vendetta!

2009-03-26T12:10:00.009+02:00

Ζούμε περίεργες μέρες... Στέρηση δικαιωμάτων, αστυνομοκρατία, προπαγάνδα, κατευθυνόμενα ΜΜΕ, φασισμός.. Οι πολίτες τελούν εν υπνώσει υπακούοντας τυφλά σε ό,τι τους ζητούν, με πρόσχημα την προστασία τους από την αναρχία, τη τρομοκρατία και το χάος... Ζούμε μέρες που δε θα απέχουν πολύ από αυτές της ταινίας "V for Vendetta"..

Εντάξει, μπορεί να υπερβάλω αλλά είναι μία πολύ καλή ευκαιρία να την (ξανα)δείτε την ταινία...και να πάρετε ιδέες!

Remember, remember the 5th of November...

Να ξαναγίνουμε φτωχοί...

2009-03-26T10:48:00.018+02:00

Διάβασα χθες ένα αναδημοσιευμένο άρθρο, το οποίο λόγω Εθνικής Εορτής και "οικονομικής κρίσης", μου φάνηκε όμορφα "επικίνδυνο", όπως έγραψε και ο αναδημοσιεύσας...

...Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Όπως ήμασταν πάντα. Όπως οι ήρωες των παλιών αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες πόρνες. Όπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθίσει ΌΛΗ η ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό... Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ' τις εκκλησιές περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου... Να ξαναβρούμε τη γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου»... Να ξετρελαθούμε από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής... Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας... Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να απαγορευτεί δια ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα... Επιτέλους ας σταματήσουμε την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια. ΠΟΤΈ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν... Σταματήστε το «ντόπινγκ» με το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων. ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρομίσει ο τόπος απ' τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα; ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα στη Συγγρού;... Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για τους τριτοκοσμικούς...

(Του ΓΙΑΝΝΗ ΞΑΝΘΟΥΛΗ, 07/02/2009, Ελευθεροτυπία)

Ο Μεγάλος Ξεσηκωμός..

2009-03-25T12:20:00.013+02:00

Μία ιδιαίτερα πρωτόγνωρη και πρωτότυπη για τα τοπικά δεδομένα εκδήλωση πραγματοποιείται αυτό το τριήμερο (24, 25, 26/3) στην Καλαμπάκα. Πρόκειται για την μουσικο-θεατρικο-χορευτική παράσταση "Ο μεγάλος ξεσηκωμός" που διοργανώνεται από το Σύλλογο Φίλων Παραδοσιακής Μουσικής και Ψαλτικής Τέχνης και τον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου Καλαμπάκας, με την ουσιαστική στήριξη των Ιερών Μονών Μεγάλου Μετεώρου και Αγίου Στεφάνου.

Όσοι παρακολουθήσαμε την "πρεμιέρα" χθες βράδυ (24/3), μείναμε πραγματικά άφωνοι. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους εμπνευστές, τους διοργανωτές και τους συμμετέχοντες στην παράσταση αυτή.

Ακολουθούν κάποιες χαρακτηριστικές φωτογραφίες της παράστασης:

Παράλληλα με την εκδήλωση, λειτουργεί εκθεσιακός χώρος με τα έργα του ζωγράφου Κ. Αδάμου με θέμα "Τα πρόσωπα του ξεσηκωμού", έργα που ανήκουν στη Συλλογή της Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου. Τα έργα χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα ζωντανά και άξια προσοχής..

Η Ώρα της Γης (κοινώς: ήρθεν η ώραν της..)

2009-03-24T14:30:00.008+02:00

Πρώτη στην "παγκόσμια κινητοποίηση για τη Γη" η Ελλάδα. Η WWF μας καλεί να σβήσουμε τα φώτα μας για 60 λεπτά το Σάββατο και η "κινητοποίηση" των Ελλήνων είναι πρωτοφανής. Μία κίνηση που ξεκίνησε στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας το 2007 και έγινε παγκόσμιο κίνημα.

Ομολογώ πως με μεγάλη περιέργεια παρακολουθώ τα παραπάνω, τη στιγμή που όλοι ξέρουμε το αν και πόσο ευαισθητοποιημένοι και δραστήριοι οικολογικά είμαστε σαν πολίτες και σαν χώρα (Κράτος).

Η αλήθεια πάντως για μένα, είναι πως μάλλον ενστερνίζομαι την άποψη του πιτσιρίκου, που μας λέει πως:

"το να σβήνεις τα φώτα δεν είναι διαμαρτυρία - είναι οικονομία στο ρεύμα"

και μας καλεί:

"να ανάψουμε όλα τα φώτα και να βάλουμε σε λειτουργία το φούρνο, το θερμοσίφωνα, το πλυντήριο, το σίδερο, την ηλεκτρική σκούπα, το μίξερ, το μπλέντερ, το φούρνο μικροκυμάτων, τον ανεμιστήρα, το σεσουάρ, τον υπολογιστή, τον εκτυπωτή, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και όποια άλλη ηλεκτρική συσκευή διαθέτουμε. Έτσι θα γίνει μπλακάουτ και θα γίνει αισθητή η διαμαρτυρία μας"

Αλλά που ξέρεις; Εδώ κλείσαμε για μία μέρα τις τηλεοράσεις, δενδροφυτεύσαμε τα μισά καμμένα, σταματήσαμε (σχεδόν) να πετάμε κανονικά σκουπίδια στους μπλε κάδους, τα φώτα για μια ώρα δε θα κλείσουμε; Δεν ξεπλένονται όμως έτσι οι "αμαρτίες".. Μία ώρα, μία φορά το χρόνο..

Έρχονται όμως οι δημοσκοπήσεις και μας φέρνουν στα ίσα μας. Στηρίζουμε τα μέτρα κατά της κουκούλας (λες και αυτό είναι το πρόβλημα..), στηρίζουμε τα μέτρα κατά της τρομοκρατίας (της ποιας;), ζητάμε την κατάργηση του Ασύλου, θα ψηφίσουμε και Γιωργάκη όπως φαίνεται...

Λέτε να γίνουμε "άνθρωποι" (βλ. Ευρωπαίοι) ; Θα δείξει..

Τι άκουγαν οι Pink Floyd όταν έγραφαν...;-)

2009-03-18T12:20:00.003+02:00

Τα λόγια είναι περιττά. Βάλτε τα ηχεία στο τέρμα και απολαύστε:

Ο Πετρολούκας Χαλκιάς "συμπράττει" με τους Pink Floyd...

Νικόλας Άσιμος - 17 Μαρτίου 1988

2009-03-17T11:50:00.012+02:00

Σαν σήμερα, πριν από 21 χρόνια, "έφυγε" ο πιο ευαίσθητος μπαγάσας της ελληνικής μουσικής..

Δημήτρης Καρράς - "Ντέμο"

2009-03-13T17:18:00.016+02:00

Ένας νέος δίσκος που μου έκανε πολύ καλή εντύπωση από έναν "σχετικά" νέο και άγνωστο δημιουργό με αξιοζήλευτη παρουσία, συνεργασίες και συμμετοχές. Ξεχωρίζω τα τραγούδια "Τραγουδάκι για ταινία", "Λυπάμαι" και "Η καλύτερη" και τις συμμετοχές του Πάνου Κατσιμίχα και της Αρετής Κετιμέ.

Δημήτρης Καρράς - "Ντέμο"

Τα τραγούδια του μπορείτε να τα κατεβάσετε ΔΩΡΕΑΝ και να τα ακούσετε ένα-ένα από το site του, ή να κατεβάσετε ολόκληρο τον δίσκο κάνοντας "κλικ" πάνω στο εξώφυλλό του δίσκου.

http://www.dimitriskarras.gr/

Βeautiful day, beautiful place...

2009-03-12T19:15:00.004+02:00

Όταν η διάθεση και το μεράκι δεν αρκούν... Γαρδίκι LIVE!

2009-02-28T09:45:00.013+02:00

Υπάρχουν άνθρωποι σε αυτό τον τόπο με όρεξη, με διάθεση. Με μεράκι. Που θέλουν να κάνουν πράγματα για τον τόπο τους. Αλλά υπάρχουν στιγμές που αυτά δεν αρκούν. Χρειάζεται και το "know how"... Aυτό δηλαδή που έχουν τα νέα μέλη του Δ.Σ. της Αδελφότητας Γαρδικιωτών Αθήνας-Πειραιά και μας δίνουν ένα αποτέλεσμα που οι πατεράδες και οι παππούδες μας δε μπορούσαν να φανταστούν ότι θα μπορούν να έχουν ακόμη και σήμερα.

Το Γαρδίκι LIVE στην οθόνη του υπολογιστή τους!

Τα ίδια μυαλά...

2008-12-09T17:47:00.022+02:00

Σε τι διαφέρει ο αναρχικός-αντιεξουσιαστής-διαδηλωτής που πετάει μία πέτρα ή έχει στριμώξει και πλακώνει στα μπουκέτα και τις κλωτσιές έναν αστυνομικό...

...από τον αστυνομικό που πετάει πίσω την πέτρα και στριμώχνει και πλακώνει στα μπουκέτα και τις κλωτσιές κατά δεκάδες έναν αναρχικό-αντιεξουσιαστή-διαδηλωτή αντί να τον συλλάβει;

Δυστυχώς δεν έχουν καμμία διαφορά. Έχουν τα ίδια μυαλά! Και το επικίνδυνο είναι ότι οι δεύτεροι οπλοφορούν και νόμιμα και είναι και η δουλειά τους...

Χειρούργησε ασθενή χωρίς να ενημερώσει για την έλλειψη κρεβατιού στην Εντατική!

2008-12-05T11:58:00.019+02:00

Τρικαλινός που διαμένει σε χωριό της Φθιώτιδας εισήχθη χθες στο Γενικό Νοσοκομείο των Τρικάλων (με βεβαρημένο ιστορικό και χρόνιο αναπνευστικό πρόβλημα) όπου και διαγνώστηκε η ανάγκη για χειρουργείο. Όταν ο γιατρός ερωτήθηκε από την οικογένεια για το αν θα χειρουργηθεί άμεσα, εκείνος τους απάντησε ότι το πρόγραμμα ήταν φορτωμένο και δεν γνωρίζει..

Μετά την ενημέρωση του από την οικογένεια για τη πιθανότητα μεταφοράς του σε στρατιωτικό Νοσοκομείο της Αθήνας, ο γιατρός τους δήλωσε ότι τελικά μπορεί να τον χειρουργήσει το ίδιο απόγευμα και αφού έλαβε "δώρο" 400€, πραγματοποίησε το χειρουργείο και όλα (;) πήγαν καλά..

Μόλις όμως το χειρουργείο τελείωσε επιτυχώς, μια "έκπληξη" περίμενε την οικογένεια καθώς ενημερώθηκαν πως δεν υπάρχει κρεβάτι στην εντατική θεραπεία(!).

Όταν ζητήθηκε από την οικογένεια να μεταφερθεί σε στρατιωτικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, ενημερώθηκαν πως δεν συνεργάζονται με αυτό το Νοσοκομείο και τελικά ο άνθρωπος μεταφέρθηκε σε Νοσοκομείο της Πτολεμαΐδας(!)...

Τελικώς και προς το παρόν ο άνθρωπος είναι καλά.

Υ.Γ: Ασφαλώς ο παραπάνω γιατρός (όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοί του) αποτελούν την εξαίρεση στον κανόνα των ευσυνείδητων γιατρών και νοσηλευτών, που επιτελούν (με το παραπάνω πολλές φορές) το έργο τους.. Αυτό που όμως με "σοκάρει" είναι ότι οι συγκεκριμένοι γιατροί δεν φοβούνται το Νόμο και δεν ενδιαφέρονται που γίνονται "ρόμπα" στις τοπικές κοινωνίες και συνεχίζουν έτσι απτόητοι το "έργο" τους...

Star Airlines (ή..."Macedonian" Airlines)

2008-11-30T22:01:00.011+02:00

Οι προκλήσεις των Σκοπίων (σε ένα από καιρό χαμένο παιχνίδι) δεν έχουν σταματημό. Πάντα βέβαια με τις ευλογίες (την απραξία) του Ελληνικού Κράτους και των Διεθνών Οργανισμών...

Δείτε φωτογραφίες με το παλιό και το νέο face-lifting στα αεροπλάνα των αερογραμμών της FYROM, της STAR Airlines...

Για δείτε καλύτερα... Ναι, ο ήλιος της Βεργίνας έγινε σήμα των "Μακεδονικών" Αερογραμμών! Και για δείτε και τη διακρατική συνεργασία...

Ευλογία, Τύχη ή ..."στου κουφού την πόρτα";

2008-10-22T17:03:00.018+03:00

Ο Θεός* (διάβασα κάποτε) είναι ζηλιάρης. Δε θέλει να αγαπάμε κάποιον ή κάτι περισσότερο από Αυτόν. Όταν λοιπόν εμείς είμαστε υπερβολικοί στην Αγάπη μας για κάποιον ή κάτι, τότε Αυτός μας το παίρνει. Ποτέ όμως δε μας το παίρνει αμέσως, πρώτα μας προειδοποιεί.

Το ζήτημα είναι αν εμείς έχουμε τα μάτια να δούμε την υπερβολή μας και τον εγωισμό (ταπείνωση) να την μετριάσουμε..

Είναι άραγε Ευλογία, (κακή) Τύχη ή χτύπημα "στου κουφού την πόρτα" τα μηνύματα και οι δοκιμασίες που μας στέλνει ο Θεός*;

Προσωπικά το θεωρώ Ευλογία: το να σου δίνεται ένας Σταυρός να σηκώσεις..

Δεν έχουν όλοι την Ευλογία να επικοινωνήσουν μαζί Του τόσο άμεσα και την (δεύτερη) ευκαιρία να παίξουν τα ρέστα τους και να κερδίσουν..

*Τώρα αν η λέξη Θεός δε σας κάνει, πείτε το Τύχη, Μοίρα, Πεπρωμένο ή ανώτερη Δύναμη-οντότητα..

ΑΕΛάρα ΡΕΕΕ...

2008-10-04T22:45:00.008+03:00

Αν μία ομάδα της Β' Εθνικής κατάφερε σε 3 χρόνια να ανέβει στην Α', να πάρει το Κύπελλο Ελλάδος, να περάσει στους ομίλους (αποκλείοντας την Blackburn μέσα στο γήπεδό της) και να παίξει αξιοπρεπέστατα στο κύπελλο UEFA, κατάφερε να γίνει και η ευνοούμενη της διαιτησίας στο γήπεδό της, τότε τι να πω.. Μαγκιά της!

Σκεφτείτε τι έχει να γίνει μέχρι το τέλος της χρονιάς, αλλά και του χρόνου...

ΑΕΛάρα ΡΕΕΕΕ....

Έκθεση Φωτογραφίας "Αεροπορική Ιδέα"

2008-09-27T12:08:00.023+03:00

Ο κ. Μοίραρχος μας ζήτησε να διοργανώσουμε έκθεση φωτογραφίας ενόψη της γιορτής της Αεροπορίας και έτσι έκανα ένα ξεψάχνισμα στο ηλεκτρονικό μου αρχείο..

Θα μου πείτε: "ρε αδερφέ, σε 1,5 μήνα απολύεσαι, τι κάθεσαι και ασχολείσαι;" Και θα σας πω πως είναι μία μοναδική ευκαιρία που μου δίνεται να κάνω την πρώτη μου "έκθεση" και θα την αφήσω ανεκμετάλλευτη; Άσε που αν αρέσουν κάποιες, θα μείνουν στους τοίχους της Μοίρας, του Αρχηγείου Τ.Α. (μπορεί και παραπέρα..), να θυμίζουν το πέρασμά μου από την Αεροπορία.. Είμαστε και ψώνια..

Το πρόβλημα μου είναι να επιλέξω καμμιά 10αριά φωτογραφίες τις οποίες θα καταθέσω..

Ψηφίστε στο poll που βρίσκεται στην αριστερή στήλη, ποιες από τις παρακάτω φωτό σας αρέσουν περισσότερο, μπας και με βοηθήσετε να καταλήξω..

1. 2. 3.
4. 5. 6.
7. 8. 9.
10. 11. 12.
13. 14. 15.
16. 17. 18.
19. 20. 21.
22. 23.

edited: Η ψηφοφορία έληξε (ψήφισαν 46 άτομα) και η κατάταξη έχει ως εξής:
1. φωτο 22 (58%)
2. φωτο 15 (45%)
3. φωτο 3 (43%)
4. φωτο 2 (30%)
5. φωτο 1 (28%)
6. φωτο 11 και 20 (26%)
7. φωτο 4 (23%)
8. φωτο 21 (23%)
9. φωτο 18 (19%)
10. φωτο 17 και 5 (17%)
11. φωτο 23 και 19 (13%)
12. φωτο 22 (58%)
13. φωτο 6, 7, 8, 10 και 14 (8%)
14. φωτο 12 (6%)
15. φωτο 9 και 13 (4%)
16. φωτο 16 (0%)

Τελικά αυτές που επιλέγω είναι οι: 1,2, 3, 4, 5, 9, 15, 17, 19, 20, 22, 23.

"Καλή" Τηλεοπτική Χρονιά..

2008-09-26T18:43:00.011+03:00

Επιστρέφω μετά από αρκετές μέρες σιωπής λόγω εμπλοκής με εξεταστική και άσκηση..

Τρελαίνομαι με αυτά που βλέπω.. Είπα να ανοίξω την τηλεόραση το απόγευμα (ενόψη έναρξης της τηλεοπτικής χρονιάς) και έφρηξα..

Ο Καραμανλής οργισμένος και τσαμπουκαλεμένος κάτι έλεγε στην κεντρική επιτροπή του κόμματος και αυτοί χειροκρόταγαν εκστασιασμένοι.. Αλήθεια ποιος δουλεύει ποιον; Ο Καραμανλής την Ν.Δ.; Η Ν.Δ. τον Καραμανλή; Ο Καραμανλής και η Ν.Δ. εμάς;

Πιο δίπλα η Δρούζα μας παρουσιάζε καυτά στρινγκάκια.. Παραδίπλα συζητάγαν το πρόβλημα τηλεθεάτριας που ο γκόμενός της κλάνει διαρκώς και δημόσια.. Στο άλλο τηλεθεάτρια ανέλυε το δράμα που ζούσε στο γάμο της για τα παιδιά της και στο άλλο...δεν άντεξα, την έκλεισα..

Και μέσα σε όλα αυτά, βάλε και κάτι ηλίθια τηλεπαιχνίδια ερωτήσεων, άσε που όλοι περιμένουν να αρχίσει ο Θέμος και ο Λάκης.. Να μας πουν τι; Πως πέρασαν το καλοκαίρι στη Μύκονο με τα κότερα και τις Cayenne τους;

Για τα νέα δε σήριαλ τι να πω; Μέσα στην πρωτοτυπία.. Τουλάχιστον δεν αντιγράφουν κανά καλό του εξωτερικού.. Τα ίδια και ίδια.. Μηδεν σενάριο, 1-2 διάσημοι ηθοποιοί, 1-2 γκομενάκια να τα πετάνε έξω, ατάλαντοι δευτερότριτοι ρόλοι, και από σκηνοθεσία.. Κλάφτα Χαράλαμπε..

Καλή Τηλεοπτική Χρονιά..

(..ο Θεός να βάλει το χέρι του..)

Η διαφορά της διαφθοράς..

2008-09-06T15:35:00.024+03:00

Αντιγράφω από το τελευταίο LIFO (τεύχος 124, 4-10/9) ένα άρθρο του Στέλιου Κούλογλου με τίτλο: "Η διαφορά της διαφθοράς" το οποίο περιγράφει λίγο-πολύ (δυστυχώς-με λύπη το λέω), τη σημερινή πολιτική κατάσταση..

Το θέμα είναι σαφές: Ένα χρόνο πριν, η κυβέρνηση προκήρυξε πρόωρες εκλογές επικαλούμενη την ανάγκη κατάρτισης ενός νέου, στιβαρού προϋπολογισμού. Ένα χρόνο αργότερα, κι αφού η χώρα βασανίστηκε από τη διαμάχη για το ασφαλιστικό, καθηλώθηκε στις οθόνες της παρακολουθώντας τις συνέπειες της πτώσης ενός πανίσχυρου γενικού γραμματέα από το παράθυρο και αηδίασε με τις μίζες της Siemens, η ίδια κυβέρνηση παραδέχεται ότι ο προϋπολογισμός έχει πέσει έξω.
Σε οποιαδήποτε επιχείρηση αν είχε γίνει κάτι παρόμοιο, ο οικονομικός υπεύθυνος και ο διευθύνων σύμβουλος θα είχαν χάσει τη δουλειά τους. Στην Ιαπωνία θα είχαν αυτοκτονήσει πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών. Στην Κίνα θα τους είχαν εκτελέσει μετά από δημόσια διαπόμπευση. Στην Ευρώπη θα είχαν περάσει στα πολιτικά αζήτητα. Μόνο στην Ελλάδα ο απτόητος υπουργός «Εθνικής Οικονομίας» εξαγγέλλει νέα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα με την πλήρη στήριξη του πρωθυπουργού, ο οποίος θα προσπαθήσει μεθαύριο στη Θεσσαλονίκη να τα πουλήσει ως μέρος ενός πακέτου αόρατων μεταρρυθμίσεων που ο ίδιος φαντασιώνεται εδώ και χρόνια ότι προωθεί.
Η παταγώδης αποτυχία δεν έχει κυρίως να κάνει με εξωτερικούς παράγοντες, όπως συχνά υπονοεί η κυβερνητική προπαγάνδα επικαλούμενη τις τιμές του πετρελαίου. Για την ακρίβεια, κάθε φορά που η τιμή του πετρελαίου ανεβαίνει ο υπουργός Οικονομικών πετάει από τη χαρά του γιατί εισπράττει περισσότερους φόρους. Απλώς δεν έχουν ιδέα από οικονομία και ούτε πέντε χρόνια προσπάθησαν να μάθουν, έστω και στην πλάτη του καμπούρη. Αρκεί μια ματιά στα τηλεοπτικά πλάνα που τους έδειχναν ηλιοκαμένους ήδη πριν το Δεκαπεντάυγουστο: Οι άνθρωποι γλεντάνε τη ζωή και τα οφέλη της εξουσίας. Συμπεριφέρονται σαν τους άμυαλους κληρονόμους μιας οικογενειακής επιχείρησης -κάτι σαν Καραμανλής και Σία δηλαδή- που γνωρίζουν ότι παρόμοια ευκαιρία για ξεσάλωμα δεν θα ξαναέχουν στη ζωή τους.
Το μπάχαλο που έγινε όσο ο λαός και το LifΟ μαζί έκαναν τα μπάνια τους είναι άνευ προηγουμένου. Στο σκάνδαλο του καλοκαιριού αποκαλύφθηκε ότι ο κολλητός του υπουργού Αιγαίου έπαιρνε μίζες για την άγονη γραμμή, εν γνώσει του υπουργού αλλά και του Μέγαρου Μαξίμου, στο οποίο οι σχετικές καταγγελίες είχαν φθάσει από πέρυσι. Κάπου στο ενδιάμεσο φάγαμε ακόμη μερικές καμπάνες από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ώρα που ο υπουργός Περιβάλλοντος αποφάσιζε να ξαναγυρίσει την Πλάκα στην εποχή των μπουρδέλων.
Στην έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων ο πρωθυπουργός βαριόταν φυσικά να παρευρεθεί, καθώς στην Κίνα είχε μεν ποδόσφαιρο αλλά δεν έχει σουβλάκια. Όμως το πρωθυπουργικό γραφείο λησμόνησε να ειδοποιήσει την υπουργό Εξωτερικών που βρισκόταν στο Πεκίνο, η οποία αντί να εκπροσωπήσει τη χώρα προσήλθε στην έναρξη καθυστερημένη, με μπλουτζίν και φωτογραφική μηχανή. Έτσι κάπως οι κάμερες παρουσίασαν τον Κωνσταντίνο Γκλίξμπουργκ ως εκπρόσωπο της Ελλάδας.
Σε μια αποθέωση δημοσίων σχέσεων, ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής μας απένειμε το χρυσό βραβείο ντόπινγκ , οι Έλληνες αθλητές που δεν βρέθηκαν ντοπαρισμένοι τείνουν να γίνουν εξαίρεση και η χώρα σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ πτώσης στην κατάκτηση μεταλλίων, σε σχέση με τις προηγούμενες Ολυμπιάδες. Τελικά αυτή είναι η διαφορά με τους προηγούμενους:
Στο ΠΑΣΟΚ έκλεβαν, αλλά κουτσά στραβά έβγαζαν και τη δουλειά.

Οι σημερινοί κλέβουν, αλλά είναι τελείως άχρηστοι.

Ο Χάρος βγήκε παγανιά.. (Φονιάδες των Λαών...)

2008-09-03T21:51:00.025+03:00

Δομοκός. Όσοι κατεβαίνουν από Τρίκαλα, Καρδίτσα κλπ για Αθήνα γνωρίζουν.. Για όσους δε γνωρίζουν, μιλάμε για αρκετά χιλιόμετρα στενού "εθνικού" δρόμου συνεχόμενων στροφών, χαμηλής ορατότητας. Αν κολλήσεις πίσω από νταλίκα...την πάτησες! Αν είναι και με συρρώμενο (διπλή δηλαδή).. Άστα να πάνε...

Όχι ομως αν είσαι και εσύ νταλίκα.. Και φυσικά όχι απλή.. Αλλά επίσης συρρώμενη!

Καρέ-καρέ χωρίς μοντάζ.

Προσπέραση διπλής νταλίκας από διπλή νταλίκα σε στενό δρόμο με συνεχόμενες στροφές:

Και ερωτώ: Αν αυτό τον υποψήφιο κατα συρροή (με δόλο) δολοφόνο-"οδηγό" που κυκλοφορεί (όπως κυκλοφορεί..) ελεύθερος στους δρόμους τον καθαρίσεις επιτόπου, πόσους αθώους παίζει να σώσεις;

Υ.Γ.: Το τραγικότερο είναι ότι αμέσως μετά, προσπέρασε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο ΒΥΤΙΟΦΟΡΟ..

Δώστε τζάμπα στο λαό! (Θωμά είσαι σπίτι;)

2008-09-03T21:03:00.017+03:00

Δώσε τζάμπα στο λαό και πάρτου την ψυχή! Έτσι είναι ο Έλληνας... Έφερε την Πρωτοψάλτη (Θωμά είσαι σπίτι;) η Νομαρχία στο Μύλο του Ματσόπουλου και όλα τα Τρίκαλα φύγαν από το σπίτι τους (δεν απαντάν και στα τηλέφωνα..) για να ζήσουν το γεγονός του καλοκαιριού από κοντά ...ΤΖΑΜΠΑ!!!

Η κίνηση και το κυκλοφοριακό χάος που δημιουργήθηκε δεν έχει προηγούμενο.. Φυσικά, Αστυνομία πουθενά (εκτός της εισόδου του Μύλου)..

Και να σκεφτεί κανείς ότι μέχρι το Μύλο η απόσταση είναι 3 φορές η ουρά αυτή..

Θωμά είσαι σπίτι;

Αχ Μαρουσιάνα μ'...

2008-09-01T01:13:00.019+03:00

Πέντε μήνους, έξι αγράχτια πότε τα 'γνεσες Μαρουσιάνα μ';

Κι άλλους τόσους, δυό κουβάρια πότε τα 'μασες;

Κι άλλους τόσους γκιζερούσα στα ψηλά βουνά,
την αγάπη μου γυρεύω, πού να την εβρώ;

Μέσα σε μπαξέ τη βρίσκω, στα τριαντάφυλλα.
- Που 'σουν ξένε μ' το χειμώνα, το χινόπωρο;
- Ήμουνα μακριά στα ξένα, ξενοδούλευα,
κι όσα έβγαζα ο καημένος σένα τα 'στελνα.

Σου 'στειλα γυαλί και χτένι, να γυαλίζεσαι.

Από τα καλά αυτού του τόπου...;-)

Ανακοινώθηκαν σήμερα οι βάσεις..

2008-08-26T09:52:00.030+03:00

Ας αρχίσουμε με το κατεξοχήν παράλογο του τόπου μας:

3 χρόνια τόσο διάβασμα, τόσο άγχος, τόση αγωνία, τόσος χαμένος-αναξιοποίητος χρόνος, τόσα λεφτά, για να περιμένεις τέλος Αυγούστου, σε ποια Σχολή και ποια πόλη θα σε ρίξει η κληρωτίδα των "βάσεων"..

Γονείς, μην καταστρέφετε τα παιδιά σας! Βάλτε τα λεφτά που θα πληρώνατε για τα φροντιστήρια και τα υπέρογκα ιδιαίτερα σε έναν λογαριασμό και όταν έρθει η ώρα, στείλτε το παιδι σας να σπουδάσει στο εξωτερικό*.

Ό,τι του αρέσει, ό,τι ήθελε μικρός να γίνει, ό,τι γουστάρει, ό,τι θέλει πραγματικά να ασχοληθεί μεγαλώνοντας..

*υπομονή: σε λίγο καιρό, θα μπορεί να το κάνει και στην Ελλάδα..

[edited]: Και όλα αυτά για να κάθεσαι καλοκαιριάτικα να διαβάζεις για την "συμπληρωματική" εξεταστική Σεπτεμβρίου, μπας και μπαλώσεις κανα κενό, μπας και μειώσεις τα χρωστούμενα μαθήματα και πάρεις κάποτε πτυχίο..

Και από την άλλη να έχεις τον φοιτητή Αγγλικού Πανεπιστημίου να κάνει διακοπές από τα τέλη Μαΐου μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου..

Τα καλά, τα στραβά και τα παράλογα..

2008-08-25T17:59:00.003+03:00

Ένα (ακόμη..) blog για τα καλά, τα στραβά και τα παράλογα του τόπου μας...

Σύντομα κοντά σας!