Η πλατεία στο Γαρδίκι, αλλάζει ...όψη!

Μια ακόμη βόλτα στο χωριό, μιας και διανύουμε τις τελευταίες "καλοκαιρινές" μέρες.. Η εικόνα γνωστή, μας αποζημιώνει όπως πάντα...

Μία μαγική βραδιά στα "Μαντάνια"

Μία μαγική βραδιά είχαν την ευκαιρία να ζήσουν όσοι βρέθηκαν το βράδυ της Πέμπτης (13/8) στο ξενοδοχείο "Πύργος Μαντάνια" στο πλαίσιο του 2ου Green Festival. Η Ελένη Τσαλιγοπούλου, ο Γιώργος Ανδρέου και ο Μανώλης Καραντίνης, μαζί με τον Βαγγέλη Καλαμάρα και τον Θοδωρή Κουέλη, χάρισαν στο κοινό μία βραδιά από αυτές που λείπουν από την περιοχή όχι μόνο του Ασπροποτάμου, αλλά και της ευρύτερης περιοχής των Τρικάλων.. Μία βραδιά που τα είχε όλα...

Να ξαναγίνουμε φτωχοί...

Διάβασα χθες ένα αναδημοσιευμένο άρθρο, το οποίο λόγω Εθνικής Εορτής και "οικονομικής κρίσης", μου φάνηκε όμορφα "επικίνδυνο", όπως έγραψε και ο αναδημοσιεύσας...

...Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Όπως ήμασταν πάντα. Όπως οι ήρωες των παλιών αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες πόρνες. Όπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθίσει ΌΛΗ η ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό... Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ' τις εκκλησιές περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου... Να ξαναβρούμε τη γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου»... Να ξετρελαθούμε από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής... Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας... Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να απαγορευτεί δια ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα... Επιτέλους ας σταματήσουμε την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια. ΠΟΤΈ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν... Σταματήστε το «ντόπινγκ» με το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων. ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρομίσει ο τόπος απ' τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα; ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα στη Συγγρού;... Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για τους τριτοκοσμικούς...

(Του ΓΙΑΝΝΗ ΞΑΝΘΟΥΛΗ, 07/02/2009, Ελευθεροτυπία)

Ο Μεγάλος Ξεσηκωμός..

Μία ιδιαίτερα πρωτόγνωρη και πρωτότυπη για τα τοπικά δεδομένα εκδήλωση πραγματοποιείται αυτό το τριήμερο (24, 25, 26/3) στην Καλαμπάκα. Πρόκειται για την μουσικο-θεατρικο-χορευτική παράσταση "Ο μεγάλος ξεσηκωμός" που διοργανώνεται από το Σύλλογο Φίλων Παραδοσιακής Μουσικής και Ψαλτικής Τέχνης και τον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου Καλαμπάκας, με την ουσιαστική στήριξη των Ιερών Μονών Μεγάλου Μετεώρου και Αγίου Στεφάνου.

Όσοι παρακολουθήσαμε την "πρεμιέρα" χθες βράδυ (24/3), μείναμε πραγματικά άφωνοι. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους εμπνευστές, τους διοργανωτές και τους συμμετέχοντες στην παράσταση αυτή.

Ακολουθούν κάποιες χαρακτηριστικές φωτογραφίες της παράστασης:

Τι άκουγαν οι Pink Floyd όταν έγραφαν...;-)

Τα λόγια είναι περιττά. Βάλτε τα ηχεία στο τέρμα και απολαύστε:

Ο Πετρολούκας Χαλκιάς "συμπράττει" με τους Pink Floyd...

Αχ Μαρουσιάνα μ'...

Πέντε μήνους, έξι αγράχτια πότε τα 'γνεσες Μαρουσιάνα μ';

Κι άλλους τόσους, δυό κουβάρια πότε τα 'μασες;

Κι άλλους τόσους γκιζερούσα στα ψηλά βουνά,
την αγάπη μου γυρεύω, πού να την εβρώ;

Μέσα σε μπαξέ τη βρίσκω, στα τριαντάφυλλα.
- Που 'σουν ξένε μ' το χειμώνα, το χινόπωρο;
- Ήμουνα μακριά στα ξένα, ξενοδούλευα,
κι όσα έβγαζα ο καημένος σένα τα 'στελνα.

Σου 'στειλα γυαλί και χτένι, να γυαλίζεσαι.

Από τα καλά αυτού του τόπου...;-)